BizPati

  • Ad
  • Ad
  • आज : २०७४ मंसिर ८ गते
    Headlines :
    Ad

    म विद्रोही कमलु सदा

    – मिलनकान्छा किरातीभाद्र ४, २०७४

    milan-kanchha-kirati

    मेरो प्यारो तिलाठी, कोइलाडी
    मेरो स्वर्ग मुसहर वस्ती
    त्यहाँ,
    विभेदको बाढी उहिल्यै आएको हो
    र, सबै खेत बगायो
    जमीन छैन ।
    अभावको आँधी उहिल्यै आएको हो
    र, महल उडायो
    घर छैन ।

    फुदन सदाको साहसले
    सिञ्चिएकोे एउटा झुपडी
    दुःखका दस दुलोभित्र
    मुसा लुकामारी खेल्थे
    त्यसरी,
    मुसाले पनि हेप्थे
    मान्छेले त हेप्थे–हेप्थे !

    बत्तासले पनि हेप्थे
    घामले पनि हेप्थे
    वादलले पनि हेप्थे
    वर्षातले पनि हेप्थे ।
    शोषकको साम्राज्य थियो
    त्यसैले,
    झुपडीभित्र गएको हो गरीबीको पहिरो
    र त,
    जम्थ्यो अगेनामा आँशुको आहाल
    डुब्थे खुशीहरु
    चर्किन्थे भरोशाका भित्ताहरु
    भत्किन्थे आशाका पर्खालहरु
    किचिन्थे कलिला मुलायम मुटुहरु
    हृदयका दैलो बन्द थिए
    थिए प्रकाशको किरण बन्द
    हावाको पनि आवत–जावत बन्द थिए
    मान्छे त मान्छे भैहाले
    बत्तासले पनि ढोका उघार्दैन’थे ।

    पानी पिएर होइन
    मृत्यू पिएर विद्रोह गरेँ
    मुक्तिको ढोका उघारेँ ।
    म डुबेर सागरमा
    पानीको साम्राज्य बनाएँ ।
    मैले छोएको पानी नचल्ने ?
    म कसैको घरभित्र छिर्न नहुने ?
    महासागर भएर
    प्रत्येकको घरभित्र छिरेको छु ।
    अगेनो र कुल छोएको छु
    समानता ल्याएको छु ।

    मेरो पार्थिव शरिर
    सद्गद्को लागि
    नदेउ मलाई जमीन
    यहाँ जमीन कसैको छैन ।
    सबै रित्तो छ
    सबै भूमिहीन छ ।
    नत्र,
    ए जमीन हुनेहरु
    स्वर्गमा जमीन लिएर आउ
    ए सम्पति हुनेहरु
    स्वर्गमा सम्पति लिएर आउ
    दुःखको दल–दलमा भासिएर
    म जस्तै आँशु पिएर नआउ !

    म जस्तै,
    पानीको मृत्यू
    पानीको चित्ता
    पानीको दागबत्ती
    पानीको चिहान, पानीको जमीनमाथि तैरिएर
    पानीको महासमर–यात्रा कसैले गर्न नपरोस्
    पानीले कुल छोएर समानता दिएको छु
    विभेद सहेर कसैले म जस्तै मर्न नपरोस् ।
    यही छ,
    महासागरको स्वर्गबाट
    म कमलु सदाको सन्देश !

    नत्र,
    चेतनाको ढोका खोलेर हेर्नू
    विभेदको पर्दा च्यातिएर
    समानता आईसकेको छ ।
    त्यो वस्तीको घाम र बत्तास हेर्नू
    निर्मल, चञ्चल उस्तैगरी छाईसकेको छ ।

    (बाढी प्रकोपमा परेर तराईको मुसहर दलित वस्तीमा मृत्यू भएका भूमिहीन कमलु सदाको सम्झनामा लेखिएको कविता । )

    ४१५ पटक
    प्रतिकृया दिनुहोस्
    Ad
    Ad