BizPati

  • Ad
  • आज : २०७५ कार्तिक १ गते
    Headlines :

    ‘मृत्युपछि’

    राजन पराजुली, मालदिभ्सआश्विन १२, २०७५

     

    फूलदै गरेको त्यो फूलको
    रुख जसरि ढल्न लाग्दै गरेको छ
    उसैगरि मेरो जीवन पनि ढल्दै छ
    मात्र एक्काईस ग्रामको सासले
    यो शरीरबाट छुट्कारा लिएर
    माथि खुल्ला आकाशमा चारैतिर
    भौतारिने छ ।
    म र मन्दिर भित्रको ती मूर्ति
    उस्तै रहने छौ,
    सयौँले रोएर कराएर आफ्नो छाती
    पिटेर मेरो मृत शरीरलाई
    उठाउन खोज्ने छन्,
    बोलाउन खोज्नेछन् ।
    म उनीहरुको चित्कार सुनेर पनि
    जवाफ दिने हैसियतमा रहदिन
    अह : म उठ्न नै सक्दिन्
    मेरा कानहरूले सुन्ने छन्
    आँखाले टुलु–टुलु हेर्ने छन्
    मुखमा ठूलो बुझो लागे जस्तै हुनेछ ।
    जसरी बिहान सूर्य उदाउँदा
    खुसीले मन प्रशन्न हुन्छ अनि
    अस्ताउँदा दिक्दार महसूस गरिन्छ
    बस, मेरो जीवन पनि त्यो सूर्य जस्तै
    अस्ताउने छ, विलाउने छ ।
    मलाई मायाले बोलाउने ती मेरा कयौ आफन्ती
    मलाई ईज्जत दिएर आफ्नो ठान्ने ती छिमेकी
    मेरो मृटु त होस भन्ने मेरा साथी
    मेरो लासलाई मसानघाटमा लगेर
    जलाउन उनीहरुलाई नै हतार हुनेछ ।
    मलाई भेट्न हातमा फलफूल बोकेर आउनेहरू
    नै मेरो लासलाई जलाउनको लागि
    हातमा दाउरा बोकेर आउने छन् ।
    जति बेला मेरा यी कानले सुन्थ्यो,आँखाले देख्थ्यो
    त्यस बेला चुईक्क नबोल्नेहरू पनि
    मेरो लासलाई हेरेर गुनगान गाउने छन्,
    मेरो तारीफ गर्ने छन् जुन मैले सुन्ने छैन देख्ने छैन ।
    म प्रति कसैलाई पनि अलिकति
    दया, माया, प्रेम, स्नेह म प्रति अलिकति पनि
    तिनको दिलभित्र रहने छैन ।
    जल्दै गरेको मेरो शरीरलाई लामो
    बासको लौरीले लगातार हिर्काईने छ ।
    हिजोसम्म मलाई चिन्नेहरू मेरो शरीर
    माटोमा विलाएसँगै
    मलाई कसैले सम्झिने छैन, याद गर्ने छैन
    विस्तारै भुल्दै जानेछन् विर्सदै जानेछन् ।

    १५९ पटक
    प्रतिकृया दिनुहोस्
    Ad
    Ad
    Ad
    Ad