BizPati

  • Ad
  • आज : २०७५ साउन ३ गते
    Headlines :
    Ad

    म रोएको दिन

    कृष्ण प्रसार्इं, काठमाण्डाै नेपालचैत्र २१, २०७४
    कृष्ण प्रसार्इं

    कवि

    संसारभर खुसीको माहोल छाएको थियो
    धेरैले पटका पड्काएर उन्मुक्त उत्सव मनाइरहँदा
    म भने बेचैन भएर सन्तापले सुस्ताइरहेको थिएँ
    म रोएको त्यो दिन
    अर्थात् दुई हजार दस, वैशाख सत्र गते बुधबार ।

    न्युजिल्याण्डको एउटा मान्छेले मेरो शिर कुल्चियो
    आफ्नै देशको टाउको टेक्ने अर्को
    मेरै देशको भरिया थियो
    कालान्तरमा ऊ पनि विदेशी नै भयो ।

    मैले जानेको सत्य एउटै छ –
    हामीभन्दा माथि हिमाल छ
    हिमालभन्दा माथि देश
    हिमाल र देश भएकैले हामी छौँ ।

    तर जुन दिन हिलरीले राख्यो पैताला सगरमाथामा
    र तेञ्जिङले टेक्यो आफ्नै टोपीलाई
    देशभन्दा माथि अरू नै भए !
    देउता मानेको सगरमाथा सर्माएको त्यो दिन
    संसारले मुकुट ठानेको
    हिमाल हारेको त्यो दिन
    महानता मुर्झाएको त्यो दिन ।

    हो, त्यसै दिन म रोएँ
    मेरो कद सानो भएकोमा म रोएँ
    पराई पदचाप परेकोमा म रोएँ
    मेरो टाउको टेक्नेलाई नै तिमीले महान बनाएकोमा म रोएँ ।

    टाउको कुल्चनेलाई म कसरी महान भनुँ ?
    अहिले पनि कुल्चिरहेछन्
    र जुठाका पिरामिडहरु थुपारिरहेछन् ।

    मेरो प्रश्न छ तिमीसित देश !
    मन्दिरको मूर्तिमाथि पाइला टेकेर
    मन्दिरमा चढाएको भेटीले
    तिम्रा कुन ईश्वर खुसी होलान् र ?

    तिमी जे सुकै भन
    म मान्दै मान्दिनँ तिम्रो पुरानो संविधान
    भन, संसारको कुन कानुनमा शुल्क बुझाएपछि
    शरीरको शिर टेक्न पाइन्छ ?

    कुन नियममा पैसा असुलेपछि
    गजुर कुल्चन पाइन्छ ?
    भन, कुन कानुनले
    तिरो तिर्दैमा
    छाति छेड्न पाइन्छ ?
    म अहिले क्षोभ र घृणाले आक्रान्त भिजेको छु
    तिम्रो देशको विधानसित ।

    इति

    साहित्यकार कृष्ण  प्रसार्इंका अाधा दर्जन साहित्यिक कृतिहरू प्रकाशन भएका छन् भने उहाँ जारा फाउण्डेसनसँग सम्बन्धित हुनुहुन्छ । – सम्पादक

    ८५९ पटक
    प्रतिकृया दिनुहोस्
    Ad
    Ad
    Ad
    Ad
    Ad
    Ad