back

कविता : मन

वि.सं.२०७६ साउन १८ शनिवार

471 

shares
RBB AD
NTC AD

मनलाइ नजान्दा
विचारहरूको भिडमा
आफूलाइ खोज्दै रहेछु म ।

कहिले बुद्धि चलाएर
कहिले हृदयको सागरमा डुबेर
म त मनले जे भन्छ मान्दै पो रहेछु ।

हो, मन चलि नै रहन्छ
म रोक्न सक्दिन मनलाई
तर म बेवारिसे अवस्थामा पनि त
छोड्न सक्दिन आफ्नै मन ?

अन्तत ः मैले मनबाट आफूलाइ
निकाल्ने प्रण गरेकी छु
यो मन जहाँ विचारहरू
आजीवन ओइरि रहन सक्छन्
जस्को इतिहासमा मात्र लडाइँ चल्छ
जस्लाइ विश्वास गर्नै सकिन्न ।

आफ्नै मनको साक्षी नबनी
अरूलाइ खै के भन्नु ?
बदलिरहने विचारहरूलाइ
सोच हो भनेर कसरी मात्र के गर्नु ?

अब त भत्काउनै पर्छ मैले
शरीर र म बीचमा लागेको मनको पर्खाल ।

रानीबू, ललितपुर

वि.सं.२०७६ साउन १८ शनिवार ०८:२९ मा प्रकाशित

NLIC AD
NABIL bank AD
कविता : पत्नी विनाको घर

कविता : पत्नी विनाको घर

कल्पना अधिकारी भट्टराई, काठमाडौं झुक्याएर भइन् तिरोहित प्रिया एक्लो भयो...

सुसेली

सुसेली

डा. ठाकुर मोहन श्रेष्ठ,काठमाडौं  हाम्रा सौरभ सहासिक गोर्खाली साझा गौरब...

कविता : खुम्रे कीराजस्तो

कविता : खुम्रे कीराजस्तो

निम्बतरु, अर्घाखाँची चाहिने जो जिन्दगीमा के छ ? भएभरको सप्पै...

मुक्तक

मुक्तक

लक्ष्मी स्मृति, बिराटनगर १ यता उता घरिघरि नजर तन्काउँदै आउनू...

कविता : मायावी मानव

कविता : मायावी मानव

सुशील रिजाल,कीर्तिपुर, काठमाडौ उर्लिन्छन् मनमा भाव शून्यतामा हराउँछु चुलिन्छन् भावमा...

गजल

गजल

सुधिर थापा, काठमाडौं तिमीसङ्ग मिल्ने न औकात मेरो न केही...