back

लघुकथा : एडभान्स

वि.सं.२०७६ साउन ३२ शनिवार

1K 

shares

मेरो घरमा दुइटा कोठा खाली भएपछि एकजना बुढी आइमाई कोठा हेर्न आइन् । बुढी आइमाईलाई मैले खाली कोठा देखाए । ‘भाडा कति नि भनिन् । ‘दुइटा कोठाको भाडा सातहजार मात्रै’ मैले भने ।


‘छहजारमा दिनु नि म बस्छु उनले भनिन् । ‘खाली हुनुभन्दा अगाडि बसेकाहरुले सातहजार तिरेर बसेका थिएँ घटाउन त मिल्दैन’ मैले भने ।

‘अरुलाई नदिनु होला नि म बेलुका मेरो छोराबुहारीलाई यो खाली कोठा देखाउन ल्याउछु’ उनले भनिन् । ‘कोठामा बस्ने मान्छे आए भने दिनै प¥यो तपाईले यि दुईटा कोठाको लागि एडभान्स छाडेर जानु भयो भने मैले अरुलाई दिन्न एडभान्स दिएर जानु भएन भने दिन्छु’ मैले भने । बुढी आइमाईले थैलीबाट निकालेर दुईहजार रुपैँया एडभान्स दिएर गइन् ।

बुढी आइमाई जानेबित्तिकै दुईथरी मान्छे ‘तपाईको घरमा खाली कोठा छ रे हो ?’ भन्दै हेर्न आए । ‘कोठा खाली त थियो अघि भर्खरै एकजना बुढी आइमाईले एडभान्स दिएर गइन्’ मैले भने ।

बेलुका बुढी आइमाईको छोराबुहारी खाली कोठा हेर्न आइपुगे । छोराबुहारीले कोठा हेरे । कोठा हेरेपछि ‘तपाईको घरमा खाली भएको कोठा हामीलाई भने अनुसारको राम्रो रहेनछ’ छोराबुहारीले भने । तपाईहरुलाई भने अनुसारको कोठा पाउन त तपाईहरुले आफैंले घर बनाउनुपर्छ नि मैले भने ।

दुईदिनपछि बेलुकीपख बुढी आइमाई र बुहारी आएर ‘तपाईको घरमा खाली भएको कोठा हामीलाई मन परेन एडभान्स फिर्ता लिन आएका हौ हामी भने । ‘एडभान्स फिर्ता दिन मिल्दैन तपाईको एडभान्स फिर्ता दिए भने त मलाई नोक्सान भइहाल्छ नि मैले भने । ‘दुई दिनको भाडा कटाएर भएपनि पैसा फिर्ता दिनुहोला नि’ बुढी आइमाईले भनिन् । मैले दुईदिनको भाडा साढे चारसय कटाएर सोह्रसय पचास रुपैँया बुढी आइमाईलाई फिर्ता दिए ।

त्यसपछि खाली भएको कोठामा एडभान्स दिएर गएकी बुढी आइमाई बसिसकेकी छे भनेर कोही पनि कोठा हेर्न आएनन् एक हप्ता सम्म कोठा खाली नै रह्यो । एकहप्तापछि दुईजना पढ्ने विद्यार्थी कोठा हेर्न आए । उनीहरुलाई कोठा मन प¥यो ‘तपाईको घरमा हामी बस्छौं अंकल’ भने । ‘त्यसो भए एडभान्स दिएर जानु होला’ मैले भने । एकहजार जति एडभान्स दिएर गए । पर्सीको दिनमा सामान ल्याएर बस्न थाले । अन्त्यमा बुढी आइमाईको मुख हेरेर मैले एडभान्स फिर्ता दिन पुगेछु मलाई नै घाटा भयो नि एकहप्तासम्म कोठा खाली गर्नुपर्दा भनेर चित्त बुझाउन पुगे ।

ठेगाना-सामाखुसी साहित्य समाज,
सरकारी धारा, काठमाडौं
मोबाइल नं. ९८४१७९७६६४

वि.सं.२०७६ साउन ३२ शनिवार ०९:२३ मा प्रकाशित

Himalayan Life AD
झिल्का कविता

झिल्का कविता

रुना कर्माचार्य दाहाल, चितवन १. सर्वज्ञानी आफैँलाई बुझेर असत्य बोल्छन्...

चारु

चारु

डा. ठाकुर मोहन श्रेष्ठ बुढानिलकण्ठ, काठमाडौँ बसेँ मौन भन्दैमा, छ‌...

चारु

चारु

तेजप्रसाद खनाल (भावुक), लमही, दाङ मौलिकतामा बाँचौँ नगरेर देखासिकी हुँदैन...

सुसेली

सुसेली

कला ढकाल, झापा पीडा दिएर गयो निष्ठुरी त्यो खुशी लिएर...

गजल

गजल

मिरा ज्ञवाली ( आस्था ) कीर्तिपुर , काठमाडौँ वचनले मेरो...

गजल

गजल

हृषीकेश बराल, पोखरा –२६ कास्की खोज्छु आफन्त छैनन् पीडा हुँदै...