back

कविता : म आगो अब ओकल्छु

वि.सं.२०८२ मंसिर १३ शनिवार

144 

shares

रामशरण न्यौपाने, भक्तपुर

वीरताको कथा लेख्ने, छैन यौटा महारथी
स्वर्थको राग ढालेर, देश हुन्छ दिगो कति ?।
नहाँस अब ठट्टामा, देखाएर तिमी गिजा
म आगो अब ओकल्छु, छेउलाग झिँजामिजा ।।१

हल्लाले देश चल्दैन, भोकाको भिडमा बसी
मितेरी स्यालको गर्दा, जोगिन्न खोरको खसी ।
दिदीको खत माफीमा फुर्किदैछन् उता जिजा
म आगो अब ओकल्छु, छेउलाग झिँजामिजा ।।२

नपाई श्रमको मूल्य, योग्यताको समर्थन
साहुको ऋण बोकेर, दाउ राखेर जीवन ।
युवा विदेशमा लागे, देशमा छन् बुढा मिजा
म आगो अब ओकल्छु, छेउलाग झिँजामिजा ।।३

चोरलाई छ चौतारो, सोझालाई छ शूल नै
हत्यारा र बलात्कारी पुजिन्छन् फूल तुलमै।
जाल काट्छन् ठुला माछा,पर्छन् गङ्गुलमा खिजा
म आगो अब ओकल्छु, छेउलाग झिँजामिजा ।।४

राष्ट्रको धन धेरैले, पार्नथाले यहाँ निजी
जनता देशका धेरै, मर्दैछन् आँसुमा भिजी।
कसैलाई ढिँडो छैन, कसैलाई सधैँ पिजा
म आगो अब ओकल्छु, छेउलाग झिँजामिजा।।५

छन्द : अनुष्टुप्
a

वि.सं.२०८२ मंसिर १३ शनिवार ०८:११ मा प्रकाशित

Himalayan Life AD
झिल्का कविता

झिल्का कविता

बाबुराम गौतम, गुल्मी १. स्मृति मर्दैन कहिल्यै जब एक्लोपन आउँछ...

चारु

चारु

तेजप्रसाद खनाल लमही, दाङ तिम्रा मेरा जिन्दगीका रहर अधुरा छन्...

सुसेली

सुसेली

घनश्याम पौडेल,पोखरा १ सबै–सबैमा एकादशी पर्वको शुभकामना २. फूल खसेर...

गजल

गजल

डा. ठाकुर मोहन श्रेष्ठ काठमाडौँ जाल सहरमा बुन्छ अनौठो झाल...

लघुकथाः अविश्वास

लघुकथाः अविश्वास

मुरारीराज मिश्र कुमारीगाल, काठमाडौँ ‘ल ! रोवर्ट सरको खुट्टा नराम्ररी...

कविता : पराई भयो जो

कविता : पराई भयो जो

उत्तमकुमार पोखरेल सूर्यविनायक–३ , भक्तपुर प्रयोगी सबैको रतन्धो छ आँखा...