चंगुल भ्रस्टको जालो, पार्नै पर्दछ निर्मुल
उधेष्य गतिलो बोक्दै, लम्किदै थे निरन्तर ।
सम्झेर देशको माटो, निस्वार्थ कर्म गर्दथे
पीडा ब्यथा जता पर्थ्यो, उतै नै अघि सर्दथे ।।१।।
अशिक्षा गरिबी रोग, रास्ट्रको हुन्छ बाधक
विरुद्ध लड्दछु साथी, भन्थे जागृत साधक ।
बिसंगती बिना बन्छ, समाज शान्त सुन्दर
रास्ट्र उत्थान मा लागौं, निस्वार्थ भाब ले तर ।।२।।
भन्डाफोर गरौं आज, बेथिति जति छन यहाँ
यो रास्ट्र हितका लागि, बाधा हुन्छ समग्रमा ।
विधि बिधानको खाका, पुगोस् दुर दराजमा
सबै काख नहुन् पाखा, यहि उत्तम सारमा ।।३।।
स्वस्थ देश बनोस् भन्दै, भोकै पेट बसे तर
खुस्किए भ्रस्टका धोती, खुस्किए कृत्य ताण्डब ।
चौतारि चोरका निम्ति, शुली चड्दै छ सज्जन
उज्यालो मार्गमा हिड्दा, उल्टै लाग्दैछ लान्छना ।।४।।
छन्दः अनुष्टुप्
फोटो १४
वि.सं.२०७४ पुस २६ बुधवार ०७:४९ मा प्रकाशित






























