हामी सबैकाे संसारन्यूज

हो त्यहीनेर ढल्यो
मेरो सपनाको महल
सिमाना बेचेर स्वार्थको माला लगाएपछि
हो त्यहीनेर लुटियो
मेरो देशको अस्मिता

तिमीले
उसकै घामको उज्यालोमा
नाचेर छमछमी
आवश्यकताको आपूर्ति गर्यौ
र उसको लालचको
सवारीमा सवार भएर
सम्पन्नताको भ्रम छर्यौ
मानेर उसको तन्नेरी आदेश
हरेक बाँझो निर्णयको बगर सम्झायौ
र झुक्याएर पटक पटक मलाई
स्वतन्त्रताको नाटक रच्यौ
हो त्यहिनेर पिल्लिएको छ
मेरो देशको आँखा
मेरो सहनशिलतालाई कमजोरी ठानेपछि
हो त्यहिनेर पाछिएको छ
मेरो देशको मुटु
आज
हाँस्दैन ती सङ्कोच
मेरो फाटको तरेली
सिमाना दुखेर मेचीकाली

लिपृलेक रूँदैछ धरघरी
ढुक्कले घुम्दैन
मेरो समयको काँटा
र खोलाको लहरले
स्वतन्त्रताको गीत गाउँदैन आज
हो त्यहीनेर भत्कियो
मेरो एकताको बाँध

तिमीले
साँटेर मेरो माटोको सुगन्ध
उसकै आगन सुगन्धित बनायौ
र खिया पारेर मेरो आसामा
पराधिनको धार लगायौ
जब तिमीले
कमजोर ठानेपछि आफूलाई
उसँग सिद्धान्तको भिख माग्यौ
र समस्याको समाधान गर्ने बहानामा
बिनासको पैरो फुटायौ
हो त्यहीनेर छाम्यो उसले
मेरो देशको ढुकढुकी
नाकाबन्दी गरेर मेरा आवश्यकतालाई
ठान्यो मगन्ते
त्यतीबेलै उसले
आँखा गाडेर मेरो स्वाभिमानमा
तागतको शालिक ठड्यायो
लडाएर एक आपसमा
अधिकारको नाटक मञ्चन गर्यो

उ मेरै आगनीमा
होली खेलुँ भन्छ रगतको
र चुडालेर सद्भावको डोरी
युद्धको बेनी उमारूँ भन्छ
दबाबको कोर्राले
हिर्काएर देशलार्इ
बनाउँ भन्छ घाईते
र बिरामी बनाएर मेरो मानसिक्ता
आफ्नो शासनको रजाँइ गरूँ भन्छ
लादेर आफ्ना अरोैटेहरूलार्इ यहीँ
जबरजस्त
मेरो देशको बनाउन खोज्छ
र बहन गराएर पदीय जिम्मेवारी
मलाई उपनिवेशको बनाउन खोज्छ
तर खबरदार
ढल्दैन मेरो स्वाभिमान
गल्दैन मेरो बिश्वास
डग्दैन मेरो एकता
मेरा चन्द्र र सूर्यको कसम
अब म
आगोमा पानी भएर होइन
आगोमा आगो भएर दन्कनेछु
र डढाउनेछु
मेरा सिमानाका फोहोरहरू

इति