हामी सबैकाे संसारन्यूज

कविद्धय मुक्तान थेवा र केवल बिनावी दाईको आग्रहलाई स्वीकार गर्दै अनामनगरस्थित मण्डला थियटर पुगें ठिक सवा दुई बजे । कार्यक्रम २ बजे सुरु हुने भनिएको थियो । नेपाली समय केही ढिलो होला भनेर मैले पनि केही समय ढिलै गरें हेपेर । जव म मण्डला थियटर भित्र छिरें भरिभराउ थियो थियटर । अगाडी ड्यासमा कवि विप्लव ढकाल आसन ग्रहण गरिरहेका थिए भने अर्का कवि राजन मुकारुङ्ग मञ्चमा बोलिरहेका थिए ।
उनले म पुग्नु भन्दा अगाडी के के बोले मैले सुन्न पाइन । ढोका छेउमै पुग्दा उनले अब सुरु गरौं भनेको सुने । दर्शकदीर्घाबाट हुन्छ हुन्छको आवाज गुन्जिँदै थियो ।
यसो हेर्दा भरिभराउ हल । सोंचे बस्ने ठाउँ पाइएला जस्तो छैन । उभिएर यताउता ठाउँ हेर्दै थिएँ । ढोकाको दाइपट्टी एउटा सीट खाली रहेछ । मेरा दाइ कृष्ण कुसुम त्यही सीटको आडमा रहेछन् । म आत्तिँदै त्यो खाली सिटमा बसें । म बस्दा र दाइसँग एकैछिन् बोल्दा राजन मुकारुङ्गले आफ्नो पहिलो कविता सुरु गरिसकेका थिए । के शीर्षकको कविता वाचन गरे सुरुमा मैले भेउ पाउन सकिन । कविता सुने तर शीर्षक सुनीन । त्यसपछि उनले अर्काे कविता हाट जाने अघिल्लो रात, १० वर्ष पछि, रातभर बाढी आउँदा, हटकेक नायिकाको कन्फेक्सन, ८ मार्च र भानुभक्त र अन्तिममा ह्वाइट हाउसमा सम्मानि हुँदा शीर्षकको कविता सुनाए र मञ्चबाट बीदा भए ।
उनको कविता सुनेर मन्त्रमुग्ध बनेका दर्शकको ध्यानलाई उद्घोषक राजु स्याङ्तानले भङ्ग गरिदिए । त्यसपछि बोलाए उनले अर्का कवि विप्लव ढकाललाई आरनमा कविता पोल्न ।
कवि विप्लव ढकालले पनि ढिलो नगरी सुरु गरे भ्यागुत्ताको बिहेबाट । त्यसपछि फुस्रा पात, पुर्खाको आत्मा, अन्तिम बेन्चबाट, चिसो पालमुनी, कोटको टाँक, म अज्ञात सहिद आएको छु, सिलिकन सुन्दरी र गाली । हैसियतमा रहेर गाली गर्न अनुरोध गर्दै उनले कविताको आरनलाई निभ्याए ।
विगत केही समयदेखि सांस्कृतिक रुपान्तरणका लागि उन्मुक्त आन्दोलन सुरु गरेको उन्मुक्त पुस्ताले यो पटक फरक खाले कार्यक्रमको आयोजना गरेको अभियानका अभियन्ता केवल विनावीको भनाइ थियो । पहिचानका मुद्दालाई साहित्यका माध्यामबाट शसक्त रुपमा उठाउँदै आएको उन्मुक्त पुस्ताले आज पनि कविता मार्फत ति कुराहरुलाई ल्याउने कोशिष ग¥यो ।