हामी सबैकाे संसारन्यूज

पूर्वप्रधाानमन्त्री केपी शर्मा ओलिले छुकछुके होइन केही वर्षभित्र सुलुलु बग्ने रेल बग्छ भन्दा उनी टिकाटिप्पणीको पात्र बनेका छन् । तर अबको दुनियामा बन्ने सुलुलु रेल नै हुन्छन् । जसरी संसार विकसीत हुँदै गैरहेको छ, त्यो प्रभावबाट हामी पनि टाढा रहन सक्दैनौँ, तर निर्माण भएका संरचनाहरुलाई जिर्ण अवस्थामा पु¥याएर सपनाको संसार बाँड्दा त्यो जनतालाई ठट्टा लाग्नु स्वभाविक नै हो । यथार्थमा अबको दुनियामा राज्यले जनतालाई पु¥याउनु पर्ने सुविधा भनेको अग्ला अग्ला भवन, चिल्ला र व्यस्थित शहर, फास्ट ट्रेन, इन्टरनेट सुविधा, पाइपबाटै घरघरमाा ग्याँस, घरको छतमा पानी ट्याङकी नराखी २४ सै घण्टा पानी, २४ सै घण्टा बत्ति, देशभित्रै रोजगारी हो ।

विदेशमा सम्भव भैसकेको कुरा हामीले गर्दा हाँस्नु पर्ने स्थिति आउनुको कारण काम नगर्ने तर सपना मात्र बाँड्ने भएर हो । अर्को पार्टीेले राम्रो गरेको कामलाई स्वीकार गर्न नसक्ने यदि स्वीकार गर्यो भने हाम्रो पार्टीले भनेको थियो, हाम्रो पार्टीको एजेण्डा हो भनेर सँधै त्यसैको ब्याज खान खोज्ने प्रवृत्ति त्याग्नै पर्दछ ।

केही समय अघि ओलिले घरघरमा पाइपबाट ग्याँस पु¥याइन्छ भन्दा पनि उनी यसरी नै टिकाटिप्पणीले हाँसोको पात्र बनेका थिए । छिमेकी देशले नाकाबन्दि गर्दा जनता ढुंगे युगमा फर्कन बाध्य बनेको बेला प्रधानमन्त्रीले पाइपबाट ग्याँस ठट्यौली ठाने जनताले तर विदेशमा सम्भव भैसकेको कुरा हामीकहाँ असम्भव भन्ने हुँदैन । तर काम नगर्ने सपना मात्र बाँड्ने अनि त्यो सपना त मैले देखेको हो भनेर बिपनामा तर्साइरहने नियत त्याग्नु पर्दछ ।

सिटामल खान नपाएर मरिरहेका नेपालीलाई घरमै निजी डाक्टरको व्यवस्था गरिदिन्छु भन्दा जति अपत्यारिलो लाग्छ अहिले नेपालीलाई सम्पन्न देशको विकाससँग तुलना गर्दा त्यो सपना लाग्नु स्वभाविक नै हो । विदेशमा सम्भव भैसकेको कुरा हामीले गर्दा हाँस्नु पर्ने स्थिति आउनुको कारण काम नगर्ने तर सपना मात्र बाँड्ने भएर हो । अर्को पार्टीेले राम्रो गरेको कामलाई स्वीकार गर्न नसक्ने यदि स्वीकार गर्यो भने हाम्रो पार्टीले भनेको थियो, हाम्रो पार्टीको एजेण्डा हो भनेर सँधै त्यसैको ब्याज खान खोज्ने प्रवृत्ति त्याग्नै पर्दछ ।

नेकपा एमाले बृद्धभक्ताकै ब्याज खान खोज्छ भने नेकपा माओवादी संविधानसभाको एजेण्डा आफ्नो मात्र भन्न खोज्छ । सुरुवात कोही न कोहीबाट हुनै पर्दछ र हुन्छ, तर त्यसैलाई हामीले गरेको भनेर अरुले त्यसलाई स्वीकार गर्न अरुचि बनाउने गरी प्रचार गर्नु हुँदैन । एमालेले बृद्धबद्धा ल्यायो पछिल्लो सरकारहरुले त्यसलाई निरन्तरता दिएर अपाङ्ग, एकल महिलालाई पनि भक्ता दिने व्यवस्था गर्यो । हाम्रो एजेण्डालाई पछिल्लो सरकारले पनि निरन्तरता दिँदै आएको छ भन्ने गर्व गरौँ तर त्यसैलाई ब्याज खाने नियत नबनाऔँ ।

त्यस्तै तत्कालिन नेकपा माओवादी हाल नेकपा माओवादी केन्द्रले भने जस्तो संविधानसभा हाम्रो एजेण्डा भनेर एकोहोरो दुहाइ दिनुको अर्थ हुँदैन । संविधानसभाको माग नेपाली कांग्रेसले २००७ सालमै भनेको इतिहासमा पढ्न पाइन्छ भलै त्यसलाई निरन्तरता दिन नसक्दा यो एजेण्डा त्यत्तिकै बिलायो र पछि नेकपा माओवादीले त्यसलाई कार्यान्वयन गर्न बाध्य बनायो ।

तत्कालिन प्रधानमन्त्री कृष्णप्रसाद भट्टराईले नेपाललाई सिंगापुर बनाउँछु भन्दा पत्याउन सकेनौँ, हालका प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहालले कुनै बेला नेपाललाई स्विट्जरल्याण्ड बनाउँछु भनेर सपना देखाए हामी त्यसलाई पनि व्यङ्ग्यमा मिसाउने गरेका छौँ । तर अघि बढ्न सपना देख्नै पर्दछ र सपना देखेर मात्र पनि हुँदैन त्यसलाई पुरा गर्न बिपनामा योजना बनाउनु पर्दछ ।

भनिन्छ यो दुनियामा असम्भव भन्ने कुरा केही छैन, त्यसलाई सम्भव तुल्याउन मेहनत भने गर्नुपर्दछ । त्यस्तैै हाम्रा नेताहरुले बोलेको कुरा असम्भव छैनन् तर विना आधार बोल्ने होइन, आधारसहित बोल्ने गर्नुपर्दछ । देश विकास भयो, देशले प्रगति गर्यो भने कुनै एउटा अमुक दललाई मात्र फाइदा हुँदैन, सबै नागरिकलाई हुन्छ । त्यसैले एजेण्डालाई एउटाको मात्र पेवा बनाउनु हुँदैन । यदि कसैको राम्रो एजेण्डा छ भने अरुले स्विकार गर्दा हिनताबोध हुने गरी मेरो एजेण्डा, हाम्रो एजेण्डा भनेर कोहोलो गरिराख्नु उचित हुँदैन । देशको विकास सबैको साझा एजेण्डा हो र हुनुपर्दछ । सपना देख्न सकिन्छ तर पदीय जिम्मेवारीमा बसेकाले बोल्दा आफ्नो देशको वस्तुस्थित र सम्भावनाको तथ्याङ्कसहित बोल्नु पर्दछ । अन्यथा सम्भव कुरा बोल्दा पनि यस्तै ठट्टाको पात्र बनिन्छ ।