हामी सबैकाे संसारन्यूज

विदुर अधिकारी,चितवन

तेरो मेरो भन्दै जीवन, तिक्त बनायौँ भवमा
स्वार्थी बन्दै सबतिर घुम्दै,दुःख दिलायौँ सबमा
जति नै चम्क्योस् जोबन हाम्रो,अन्तिम ढल्नै पर्छ
हे बान्धव हो स्वार्थी नबनौँ आखिर जल्नै पर्छ
(१)

सृष्टिकला यो बुझ्नु छ साँचो, दृष्टि लगाए फुल्छ
सार्थक जीवन फुल्न सकेमा,शान्ति धरामा खुल्छ
नातागोता धन सब छाडी,यो जग त्याग्नै पर्छ
हे मानव हो भोगी नबनौँ, आखिर जल्नै पर्छ
(२)

“मैझैँ जान्ने छैनन् कोही“, भन्छौँ दम्भ लिएर
सभ्यपनाको छैन निसानी, बोल्छौँ राग पिएर
जति नै दामी हौँ सब नामी, यो भव छाड्नै पर्छ
हे सज्जन हो, दम्भी नबनौँ आखिर जल्नै पर्छ
(३)

मर्दैनौँ झैँ ठान्छौँ कहिल्यै,बोल्छौँ घातक बोली
हेप्दै बोल्छौँ खिस्सी गर्दै, सबजनमा विष घोली
बुझ्नु छ केवल एक चितामा अन्तिम चढ्नै पर्छ
हे मानिस हो क्रोधी नबनौँ ,आखिर जल्नै पर्छ
(४)

चाहे जोडौँ लाख बिगाहा, खेत मजाका बारी
चाहे राखौँ अर्बौँ रुपियाँ, सन्दुस भित्र थुपारी
के मिल्थ्यो सुख चेत नचल्दा,अन्तिम गल्नै पर्छ
हे मानव हो, लोभी नबनौँ आखिर जल्नै पर्छ
(५)

छन्द : द्विपदी