मिरा ज्ञवाली ( आस्था )
कीर्तिपुर , काठमाडौँ
वचनले मेरो दिल जलायो कसैले
दिई आस नौलो हँसायो कसैले
थियो नाउ डुब्दै मेरो जिन्दगीको
पिई आँसु हरदम बचायो कसैले
समयले दिएको थियोे घाउ मनमा
निडर बन्न आफैँ सिकायो कसैले
मिलेका निकै नै थिए दाजुभाइ
लगाएर चुक्ली फुटायो कसैले
छ कोही सधैँ छल गरी बस्न खोज्दै
भलो मात्र मेरो चितायो कसैले
बहर : मुतकारिब मुसम्मन सालिम
अर्कान : फऊलुन् फऊलुन् फऊलुन् फऊलुन्
अर्कान : १२२ – १२२ – १२२ – १२२
काफिया : आयो
रदिफ : कसैले
अभ्यास : स्वर्ण पाठशाला
वि.सं.२०८२ माघ ३ शनिवार ०६:१५ मा प्रकाशित




























