back

गजल

वि.सं.२०८२ पुस २६ शनिवार

1.1K 

shares

पुष्पा नेपाल सुवेदी ‘पुष्पाञ्जलि ‘-झापा

दिँदा प्रेम सच्चा झुटो हो नभन्नू
निसानी छ दिलमा तगारो नभन्नू

घरी जम्छ जीवन घरी पग्लिदै छ
बनी शीत उसले रुझायो नभन्नू

सिँचे सिर्जनाको कुसुम फुल्न सक्छ
हृदयभित्र खाली छ पानो नभन्नू

सयौँ बिघ्न पर्छन् झरी पर्छ कहिले
हिँडौँ प्रीत पथमा उकालो नभन्नू

हुँदा दूर दुख्छ भुवाझैँ कोमल मन
झरे आँसु छेकिन्छ बाटो नभन्नू

बहर : मुतकारिब मुसम्मन सालिम
अर्कान : फऊलुन् फऊलुन् फऊलुन् फऊलुन्
वजन : १२२ – १२२ – १२२ – १२२
काफिया : ओ
रदिफ : नभन्नू

वि.सं.२०८२ पुस २६ शनिवार ०५:४९ मा प्रकाशित

Himalayan Life AD
झिल्का कविता

झिल्का कविता

रुना कर्माचार्य दाहाल, चितवन १. सर्वज्ञानी आफैँलाई बुझेर असत्य बोल्छन्...

चारु

चारु

डा. ठाकुर मोहन श्रेष्ठ बुढानिलकण्ठ, काठमाडौँ बसेँ मौन भन्दैमा, छ‌...

चारु

चारु

तेजप्रसाद खनाल (भावुक), लमही, दाङ मौलिकतामा बाँचौँ नगरेर देखासिकी हुँदैन...

सुसेली

सुसेली

कला ढकाल, झापा पीडा दिएर गयो निष्ठुरी त्यो खुशी लिएर...

गजल

गजल

मिरा ज्ञवाली ( आस्था ) कीर्तिपुर , काठमाडौँ वचनले मेरो...

गजल

गजल

हृषीकेश बराल, पोखरा –२६ कास्की खोज्छु आफन्त छैनन् पीडा हुँदै...