back
CTIZAN AD

फाँसी

वि.सं.२०७३ कात्तिक १२ शुक्रवार

2K 

shares

laxman-adhikari

झिकेर तरबार गिंडन तिमीलाई
बढ्दा अघि मुस्काऊ नडराई
फाँसी हो उपहार श्रमिकलाई
नडराऊ प्रिय सम्झ इसलाई ।

आएर काल लान्छ तिमीलाई
विधवा, टुहुरा बनायीे हामीलाई
सम्झेर बस्छौँ आखिरी सम्म
नरोऊ प्रिय सास रहेसम्म ।

एकपल्ट हेर्ने रहर थ्यो तिमीलाई
परदेशमै शरीर जाने भो विलाई
खै बाबा भन्दै रोइदेला छोरो
त्यही वेला मुटु फुट्ने छ मेरो ।

ऋण त्यो धेरै नसकि तिर्न
गएथ्यौ परदेश यो दुख हर्न
प¥यो तिमीलाई कुन परिवन्द
बर्ष दिन देखि छौ नजरबन्द

फर्खन्छौ भन्ने आशामै थिएँ
यही खुसी मैले छोरालाई दिएँ
आखिर हुने भो तिमीलाई फाँसी
ढोग मेरो अन्तिम सिन्दुर राखी ।

वि.सं.२०७३ कात्तिक १२ शुक्रवार १०:५० मा प्रकाशित

झिल्का कविता

झिल्का कविता

रुना कर्माचार्य दाहाल,चितवन १. मनको मैलो बढार्नु घृणा, रिस सबैलाई...

कविता : जिब्रो बटार्ने सिसी

कविता : जिब्रो बटार्ने सिसी

हिरा भट्ट 'बदमास नम्बर दुई' पञ्चेश्वर-६, बैतडी निस्के बाघ बनेर...

कविता : मान्छे बनोस् कामना

कविता : मान्छे बनोस् कामना

अलख निरन्जन लोहार टीकापुर कैलाली,हाल - भारत आगामा जल प्राण...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

स्व. एवाइ प्रभात सहिदभूमि, धनकुटा १. देशको माया छोडेर विदेशीको...

कविता : वृत्त महिमा

कविता : वृत्त महिमा

हृषीकेश बराल पोखरा -२६ , कास्की भाषा चल्छन्,गति यति लिई,अर्थ...

कविता : आमा नरोउन् अब

कविता : आमा नरोउन् अब

रामशरण न्यौपाने “पाँचघरे” भक्तपुर आमा हुन् घरकी दियो प्रखर जो...