हामी सबैकाे संसारन्यूज

(१)
म अपाङ्ग हुँ की सवल हुँ टेक्न सक्दिनँ ।
आँखा त छन तर आफैलाई देख्न सक्दिनँ ।
आएर पढ्नुहोस मलाई म सिंगो किताब हुँ
म कहिल्यै आफूले आफूलाई लेख्न सक्दिनँ
।
(२)
दलालहरु फले फुले जन्ता रोगी भए ।
देश बनाउँछु भन्नेहरु कुर्सी भोगी भए ।
संघियता आएपछी केही होला भनेको त
कर तिर्दा तिर्दा नेपाली झन पो जोगी भए ।
(३)
बास्सा सम्म आयो तर एक्का आएन कहिल्यै ।
यो गोठाले जिन्दगीमा ठुलो टेक्का आएन कहिल्यै ।
भगवानले हेर्छन भन्दै खुब आदर्श छाँट्तै हिंडियो
पैसा नै भगवान हो भन्ने चहिँ हेक्का आएन कहिल्यै ।
(४)
महङ्गा कुकुर पाल्न सक्नेले मान्छे पाल्न सग्दैनन ।
आमाबुवाको जाबो एक पावा मन पगाल्न सग्दैनन ।
त्यती टाढा मङ्गल ग्रह सम्म यान पठाउन सक्नेले
यहाँ मान्छे मर्दा एक मूठी स्वास किन हाल्न सक्दैनन ?
(५)
पखेटा त माध्यम हो उड्नलाई आँट चाहिन्छ ।
बिरुवा पनि हुर्कन मलिलो फाँट चाहिन्छ ।
म जस्तोलाई यो समाजले कहाँ पत्याउँछ र ?
यो समाजलाई त जाली फटाहा ढाँट चाहिन्छ ।