हामी सबैकाे संसारन्यूज

सुरेशकुमार पाण्डे, दाङ, घोराही- १८

‘छोरी मान्छे न देख्या झैँ के हेरेको ?’ सुन्दर युवितीले भनि र नमराजतिर हेर्दै खिसिक्क हाँसी ।

‘देखेको छु तर हजुर जस्तो सुन्दर देखेकै थिइन ।’ –नमराज पनि ऊ तिर हेर्दै मुस्कुरायो ।

‘होर ? भित्र आउँनुहोस् त्यसोभए’– केटीले भित्र आउँन इसारा गरी ।

नमराज लट्ठ पर्यो । ऊ सरकारी कर्मचारी हो तर यो ठाउँ उसका लागि अपरिचित नै थियो । ऊ यहाँ आएको केही महिना मात्र भएको छ ।

यो बाटो आफिसमा आवत जावत गर्दा अक्सर त्यो केटीसँग आँखा जुधेका हुन्थे । बोलचाल भने आज पहिलोपटक हुदै थियो ।

नमराज पनि के कम चञ्चल स्वभावको ठिटो थियो ।

‘हजुरको नाम केहोला ?’- ऊ त्यो केटीको नजिक गएर सोध्यो । ‘हजुर ।। मेरो नाम रिना” (ऊ भन्न न चाहाँदा पनि बल्ल बल्ल केही सोंचे झैँ गर्दै भनि ।

‘यो घरमा अरू कोही बस्दैनन् ?’– नमराजले सोध्यो ।

‘बसेका छन उपल्लो तलामा यो रूम भाडामा छ ।उनिहरू कतै गएकाछन् । ’ -रिनाले भनि ।‘हजुरले मलाई किन दिनदिनै हेर्नुहुन्छ ?’- रिनाले नमराजको हात छोप्दै भनि ।

‘हजुरको मायाँ लागेर’ -उसलेपनि रिनालाई आफुतिर तान्दै भन्यो ।

रूमको दैलो खुल्ला थियो दुबैजना भित्र पलङ्गमा बसेकै थिए अचानक दुईजना गेटभित्र पसे । उनिहरू प्रहरीको बर्दिमा थिए ।
नमलाल उनिहरूलाई देखेर डरायो ।

‘यहाँ धन्दा गराउँछौ ? यो कोहो ?’ -प्रहरीले नमराजलाई चपक्कै छोप्दै भन्यो ।

रिनालाई पनि बाहिर निसकन दिएनन्। ऊ रोएको झैँ गरि ।

‘केभयो सर ?’ -एकजना अधेड उमेरको ब्यक्तिको उतिखेरै प्रवेश भयो ।

हेर्र्नोस् हजुर आफैले हामिले त रङ्गेहात छोपेका छौँ । हामिसङ्ग सप्रमाण छ ।’-प्रहरीले मोबाइल देखाउँदै भन्यो ।
दुबैजना प्रहरीको वर्दि मै थिए ।

नमराज डरले थरथर थियो उसको सरकारी जागिर अनि घरमा परिवार, नोकरी छुट्यो भने केहोला ऊ सोंचमङ्गन भयो ।
‘गलती भयो सर यी अनाडीहरूबाट केही लिनदिन गरेर छाडौँ। ’ -अधेड ब्यक्तिले प्रहरिलाई सम्झायो ।

‘बाबु सुन त यो केटीले त पैसा कहाँबाट ल्याउँछे तिमिले नै एक लाखको बन्दोबस्त गर छिट्टै म यतै मिलाइदिन्छु । ’ (त्यो अधेड ब्यक्तिले नमराजलाई एकान्तमा लगेर भन्यो ।

नमराज असमञ्जमा पर्यो ।‘हस् म पैसाको बन्दोबस्त गर्छु । ’ – नमराजले धेरै सोँच्यो र सहमति जनायो ।

सर यो बाबुको जागिरको सवाल छ हजुरलाई एकलाख एक घन्टाभित्र मैले पुराइदिन्छु । कृपया मेरो जमानतमा यतै मिलाउँ है ।’ ( त्यो अधेड उमेरको ब्यक्तिले केटीतिर आँखा झम्काउँदै भन्यो ।