हामी सबैकाे संसारन्यूज

ऎलेसम्म समाजका अति ठुला, हिस्सा छयो बौधिक
हेपिन्छन् किन जातका विषयमा, के सार के तथ्य छ ।
के को जात ठुला र तुच्छ कसरी, संस्कार के देखियो
लेखेछन् कुन शास्त्रमा दलित हुन्, कुन् वेदमा लेखियो।।

जस्को जांगरबाट बन्छ करुवा, घैला घडा अंम्खरा
लोटा कांस फलामका घर भरी, त्यै पौरखी हातका ।
मुर्ती मन्दिर का टुंडाल हरु मा, ओदान ढुंग्रो चुलो
उन्कै सीप सदैब चल्छ तर लौ, पानी नचल्ने अहो ।।

भान्छामा जति हुन्छ धातुहरुका, जाती उपल्ला घर
सारा बस्तु चले सधैं चलिरहे, हेपिन्छ मान्छे तर ।
कस्तो न्याय समानता छ र कतै, के जात को भेद यो
उस्कै सीप कला पुजे जगतले, उल्टै उ नै हेपियो ।।

सार्की दाइ सिलाउने पयरका, छाला र जुत्ता जति
दर्जी पौरख सीप भर्छ कपडा, बाजा बजे नौमती ।
चल्छन् गुण सबै कुनै धक नभै, कस्तो अनौठो कुरा
केको जात भनेर मानिस यहाँ, सुर्किन्छ के पाखुरा ।।

यो हो मानवमा विभेध अतिनै, यो हो उदण्डी पना
यो हो कानुन बाट बर्जित सधैं, यो मात्र हो लान्छना ।
यो हो मान सधैं टिकाइरहने, यो हो अहंकार हो
यो हो मानव एकता नसहने, यो राहु हो राष्ट्रको ।।

उस्तै छन् अनुहार चाल उहिभो, उस्तै छ आसाहरु
उस्तै छन् परिबार हाल उहिनै, उस्तै तमासाहरु ।
उस्तै छन् घरबार चाड उहिनै, उस्तै छ लौ बन्धन
उस्तै छन् सुरताल के फरकभो, के जात को गन्थन ।।

इति