हामी सबैकाे संसारन्यूज

शहर अहिले नेता उत्पादन गर्ने कारखानाको खबरले खुब उत्साहित छ । सायद राजनेता बन्न चाहानेहरुका भिडले फेरी एकपटक रौँसिन सक्छ शहर । उत्पादन गर्ने कारखानाको उद्धेस्य जे भएपनि उत्पादीत युवाहरु साँच्चै राजनेता बनुन् सुभकामना । चिसिदैँ गरेको काठमाडौँ उक्त खबरले तातिएको बेला विश्वभरी नेताहरु कसरी राजनेता भएर स्थापित भएका रहेछन् भनेर खोज्ने जाँगर चल्नु स्वाभाविक हो । यो पङतीकारलाइ पनि चल्यो गुगल इन्जीनमा क्रसर चलाउने जाँगर ।

अझ नेता उत्पादन गर्ने कारखाना नेता बन्ने प्रयासमा अरु सबैलाई दोषी देखाएर आफैं सेतो परेवा बन्नेहरुको हाँप झाँप देखेपछि गुगलको सर्च इन्जिनमा क्रसर नचलाई नहुने नै देखियो । यही मेलोमा खोजियो इमान्युयल म्याक्रो जस्ता दुई बीसको जिन्दगीको अनुभव समेत नगर्दै फ्रान्सको राष्ट्रपति बनेको कथा । अनि खोजियो ३४ वर्षमै फिनल्यान्ड हाँक्दै गरेकी साना मारीन र चौरानब्बे वर्षमा मलेसिया हाकिरहेका डा. महाथीर विन मोहम्मदलाई पनि ।
खोज्दैँ जाँदा भेटियो मोदीदेखि ओलीसम्म र म्याक्रोदेखि साना सम्म सबै संगठन निर्माण र त्यसैको जोडमा कामयाव बनेको । अनि एउटा दर्शन र लाइनमा सत्ता सम्हालेको । शायद अहिले देश र पार्टी हाक्ने नेताहरु सँगठनको तल्लो तहवाटै उठेका नेता मात्र छन् क्यारे दुनियामा ।

यो लेखनिले सुरु हुँदै गरेको नयाँ कारखानाको आलोचना गरेजस्तो ठहरिएला । तर उद्देश्य त्यस्तो होइन । बरु शुभकामना छ–नयाँ कारखानाबाट उत्पादित नेता भित्तामा झुन्ड्याउन मात्रै होइन, मन मस्तिष्कमै सजाउन लायक बनुन् ।

टेलिभिजन सोमा चलाउने नयाँ कारखानाका आफ्नै पावन्दी होलान्, नेता उत्पादन गर्ने । त्यँहा उत्पादन हुने राजनेताहरुले देशका लागि केहि गरुन् । जनजनका अपेक्षा यीनै हुन् । अहिलेसम्म हामीले खर्चिएको समयको अनुभवले भने यस्ता शाहरुले राजनेता उत्पादन गरेको देखिएको छैन । यदी रहेछ भने भविष्यमा यस्ता कार्यक्रमका डिजाइनरहरुले बताउँलान् ।
अहिले विश्वमा ४० वर्षभन्दा कम उमेरमै देश हाकेका इम्यायुनल म्यमक्रो देखि ३४ वर्षमै देश हाँकिरहेकी साना मारीन लगायत थुप्रै युवा राजनेताहरुको सूची भेटिन्छ । यी कोही पनि टेलिभिजन रियालिटी सोको उत्पादन होइनन् ।

सेवास्टीयन क्रुज अष्ट्रीयाका प्रधानमन्त्री बन्दा ३१ वर्षका थिए । सन् २०१७ मा प्रधानमन्त्री भएर २०१९ अक्टोबर महिनामा प्रधानमन्त्रीबाट हट्दा क्रुज जम्मा ३३ वर्षका थिए । इमानुयल म्याक्रो, भ्लादीमिर ग्रीम्सन र इमाइल दामीत्रीच यी सबै देशले असाध्यै रुचाएका आ–आफ्ना देशका विशिष्ट राजनितीज्ञ हुन् । यीनीमध्ये कोही पनि कुनै रियालिटी सोका उत्पादन होइनन् । यीनिहरुको कारखाना जनताको जनमत हो र त्यो जनमतको विश्वास यीनिहरुले गरेको संगठनको उपज हो । यी बाहेक ४० वर्षभित्रै आ–आफनौ राजनीतिक जीवनको उच्चतह हासिल गर्ने नेताहरु नेपालमा पनि थुप्रै छन् । जसलाई राजनेता भन्न कुनै हिचकिचाहट मान्नै पर्दैन । पुष्पलालले नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी स्थापना गर्दा होस् या विपी कोइरालाले नेपाली काङ्ग्रेस यी दुवै ४० वर्षभित्रै त्यो शिखर चुमेका थिए । पछिल्लो समयका सबभन्दा चर्चित राजनेता मदन भण्डारी ३१ वर्षकै उमेरमा पार्टीको सुप्रीमो बनिसकेका थिए ।

महान गौतम बुद्ध २९ वर्षमै बुद्धत्वका लागि निस्किएका महान मानव हुन् । हालको नेपालको परिकल्पना राजा पृथ्वीनारायण शाहले ४० वर्ष नपुग्दै गरेका थिए । यी पनि कोही रियालिटी सोका उत्पादन थिएनन् ।

यसैकारण हो पछिललो समय राजनेता उत्पादन गर्ने भनिएको उक्त सोको आलोचना भएको । राजनेता हुन कुसल संगठक, चतुर वैचारिकता र दर्शनमा स्पष्टताको आवश्यकता पर्दछ । यी सवल पक्षसहितका राजनेता यो सोले उत्पादन गरोस् फेरि पनि शुभकामना ।

तर कार्यक्रमका बारेमा पछिल्लो समय गरिएका आशंकाका कारण यस कार्यक्रमबाट राजनेता त होइन ‘सेलिब्रेटी’ उत्पादन होलान् भन्न सकिने आधार तयार भएका छन् । यस कार्यक्रममा सम्ंलग्न व्यक्ति अनि तिनीहरुकै कारण कार्यक्रमले सस्थापन राजनीतिविरुद्ध आम मानिसलाई भट्काउने र निहीत पक्षको स्वार्थ पूर्ति नगर्ला भन्न सकिन्न ।

पछिल्लो समय यस सोका बारेमा बरिष्ठ पत्रकार देव प्रकाश त्रिपाठीले उठाएके प्रसङ्गको बारेमा एकपटक सबैको ध्यान जानु जरुरी देखिन्छ । नेपाल, भारत र तिब्बतको स्थिरतालाई अपाङग बनाएर यहाँको राजनीतिमा खेल्न खोज्ने अमेरिकी कूटनीतिको एउटा सानो सलाईको काटीको रुपमा यस कार्यक्रमलाई उनले अर्थाएका छन् । यो क्षेत्रमा प्रजातन्त्र प्रर्वधनका लागि अमेरिकाले छुट्टाएको २२ अर्ब रुपैयाँको आडमा कार्यक्रम चलाइएको हो भने यो सबैमा निन्दनिय हुनेछ । यस क्षेत्रमा राष्ट्रवादको हाइब्रिड बिउ रोपेर केहि मान्छेलाई नेता बनाएर संस्थापन माथि हमला गर्न विदेशी लगानी भित्रिनुलाई कुनै कोणबाट पनि उपयुक्त मान्न सकिदैन । यसकारण त्रिपाठीले उठाएको कार्यकर्ता खोज्ने यो परियोजनामाथि व्यापक संसय व्यक्त गर्न सकिन्छ । फेरि पनि यो सो बाट उत्पादन हुने राजनेता देशका लागी काम लाग्ने बनुन सुभकामना । जनआस्था साप्ताहिकवाट