हामी सबैकाे संसारन्यूज

स्पेनमा लक डाउन अर्थात बन्द गरको आज सातौ दिन लाग्दै छ । आज बिहान करिब १० बजेतिर ठुल्ठुलो आवाजमा पुलिसले माइकबाट सर्बसाधारण मानिसहरुलाई अतिआवश्यक काम बाहेक घरबाट बाहिर ननिस्कन अनुरोध गरिरहेको थियो । सधै ब्यस्त हुने सडकहरु सुनसान छ । पसल, रेस्टुरेन्ट र सरकारी कार्यालयहरु बन्द छन । नेपालको पहिलो आन्दोलन २०४६ चैत २४-२५ मा कर्फ्यु लाग्दाको दिनहरु जस्तै मानिसहरु घर भित्र थुनिएर बसेका छन् । म बिहानको चियाको कपसगै कोरोनाकों समचार सुन्न टेलीभिजन अगाडि बस्छु ।

आज स्पेनमा कोरोनाबाट संक्रमित बिमारीको संख्या 19000 नाघिसकेछ भने मृत्यु हुनेको संख्या १००० नाघेको रहेछ । टेलिभिजनले प्रधानमन्त्रीको कार्यकक्षबाट प्रेस कन्फेरेन्सको प्रत्यक्ष प्रसारण गरिरहेको छ। जनस्वाथ्य बिभाग प्रमुख, मन्त्री, आर्मी प्रमूख, जनपुलिस र राष्ट्रिय पुलिस प्रमुखले आ– आफ्नो बिभागले गरेका कामको प्रगति विवरण दिरहेका छन् । मलाइ मनपर्ने तीनवटा पुस्तक( कर्ण शाक्यको सोच, मदन कृष्ण श्रेष्ठको मदन बहादुरको ‘म’ र स्व. रबिन्द्र अधिकारीको सम्बृद्ध नेपाल)मा कर्ण शाक्यको ‘सोच’ धेरै पहिला प्रकासित भएपनि समय अभाबले पढ्ने रहर हुँदाहुदै पनि पढ्न पाएको थिइन । सोच पढ्ने क्रममा म आफू नेपालमा हुँदा पनि पर्यटन ब्यबसायमा आबद्ध भएर नेपालका नेशनल पार्क, ट्रेकिंग, होटेल र लजमा घुमेको हुनाले उहाँका लेखहरु एकदम मन पर्यो । लेखहरु पढ्दै जाँदा बीचमा पुगेपछि छोरीले यो किताब अहिले अडियोमा पनि उपलब्ध छ भने पछि कम्पुटरमा निकालेर सुनेँ । तर आफूले पढे जस्तो मज्जा नै आएन । त्यसमा पनि वाचकले बीचबीचमा जम्प गर्दै अगाडी बढेको हुन्छ । अनि पुस्तकको आधाआधी सकिएपछि समाप्त गरेको रहेछ । यस्तो महत्व पूर्ण पुस्तकलाई यसरी बीचमा समाप्त गर्दा वाचक प्रति रीस उठ्यो । जे काम गर्दापनि बीचमा छोड्नु हुदैन भन्ने मान्यता राख्ने म ! आधा पुस्तकलाई आधा गाग्री पानीसँग तुलना गर्न मन लाग्यो । फेरी म आफै पुस्तक पढ्न थाले।

हामी दिउसोको खाना निक्कै ढिलो खान्छौ । झन्डै दिउसोको ५ बजे बिहानको खाना खाएर स–परिवार नेपाल आइडल हेर्न लाग्यौँ । केहि समय नेपाली  vloggers को भिडियो, नेपाली PRANK, केहि साथीहरुसंग  online कुराकानी र face book मा समय बित्यो ।

चीनको वुहानबाट सुरु भएको यो कोरोनाको अन्त कहिले हुने हो खै ? हामी अहिले एक्काइसौ शताब्धिको युगमा छौ । यो युग बिज्ञान र प्रबिधिको उत्कृस्ट समय हो । मानब जातिले जल, थल र आकाशमा आफ्नो अद्भुत चमत्कारहरु देखाई सकेको छ । पानीमा ठूलाठूला पानीजहाजहरु, पान्डुवी र युद्ध पोतहरु गस्ती लगाईरहेका छन् । थलमा अनगिन्ती गगन चुम्बी महलहरु, रेल, बस, मोटर र हाइवेहरु छन् । मानिसका दैनिक आवश्यकताका बस्तुहरु हरेक प्रकारका उपलब्ध छन् । मानिसका जीवनयापनका साथै मनोरंजन, सौन्दर्य र विलसिताका अनेकान सामानहरु उपलबध छन् । आकासमा हवाई जहाज, हावाको गति भन्दा छिटो उड्ने फैटर जहाज , रकेट र रकेटसंगै संसारलाई ध्वस्त पार्न सक्ने अनगिन्ती बम, मिशाइल र क्षेप्यास्त्रहरु छन् । मेडिकल बिधामा गरेको प्रविधि पनि उल्लेखनीय छ । विभिन्न रोगका उपचारहरु सम्भव भएका छन् । मानब अंगहरुको सफल प्रत्यारोपण भैरहेको छ । हिजोका दिनहरुमा म यी सब विज्ञानका उपलब्धिहरुमा गर्ब गर्थे । वहा ! मानव तिम्रो यो दिमागको कमाल । तर आज यो कोरोना भाइरसको आतंकले सम्पूर्ण संसार थरथर कामीरहेको छ । यो संसारलाई नै प्यारालाइसेस बनाई दिएको छ । अब यो संसार कहिले सन्चो हुने हो खै ? हाम्रो बिज्ञान र प्रबिधि को खोज , उपलब्धी र अविस्कार, कोरोनको तुलनामा अझै सानो फ़ुच्चे बच्चा जस्तो लाग्न थाल्यो ।