back
CTIZAN AD

कविता: म र कोरोना

वि.सं.२०७७ असोज २४ शनिवार

750 

shares

न कोलाहल छ
न भिडभाड छ
एउटा त्राश बोकेर आयो
मन मस्तिष्क छिचोल्दै
कोरोना कहर
पखाली रहेछु
खेलिरहेकैछु, पानीसँग
फेरिरहेकछु पानी कै स्वाद
मान्छे मान्छेलाई
सुसुचित गर्दै
घर आँगन र कोठामा
सिमित हराउदै
डरको आक्रान्त बिज रोपेर
रमाइरहेकै छ कोरोना
बन्दि बनाउदै
स्वतन्त्र हावा झै बेगले
तर्साउदै आउदैछ कोरोना
शक्ति, बल, यौवन
राजा रंक छोडेन
विज्ञानलाई चुनौती दीदै
लर्बरिदैछ कोरोना
प्रार्थना र इश्वर भक्तिमा
डराइरहेछ विश्व
लत्याइरहेछ, गिज्याइरहेछ
सधै शक्तिशाली कोरोना
घर सुरक्षा कवच हो
घर स्नेहको बृहद बृक्ष हो
छहारी हो डरको मुक्ति हो
बन्दाबन्दी भित्र पनि
ममता स्नेह बाडिरह्छु
आफ्नाहरु माँझ

चुनौतीको गीत गुन्गुनाइरहेछु
सामाजिक दुरी सिकाइरहेकै छु
हामी बाँचेर नै बचाउनु छ देश

वि.सं.२०७७ असोज २४ शनिवार १०:४३ मा प्रकाशित

पार्शल’ गजल संग्रह विमोचन, गजलले समाजका यथार्थ उजागर गरिएको टिप्पणी

पार्शल’ गजल संग्रह विमोचन, गजलले समाजका यथार्थ उजागर गरिएको टिप्पणी

काठमाडौं । गजलकार जिबी सुनारद्वारा लिखित गजल संग्रह ‘पार्शल’ शनिबार...

कविता : सबै पाका मान्छे अनुपम हुन्

कविता : सबै पाका मान्छे अनुपम हुन्

कृष्णप्रसाद पौडेल 'जस्ताघरे' विदुर.-४,बट्टार, नुवाकोट यहाँ बाबा माता शिखरपथका हुन्...

सुसेली

सुसेली

खगेन्द्र बस्याल,बुटवल १ बत्ती बाल्नु छ सबै मन चहक काम...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

हितमान छन्त्याल (सहोदर ) पोखरा, कास्की १. पहाडमा मेरो बास...

चारु ( हिन्दी )

चारु ( हिन्दी )

पी एस यादव 'अजनबी',भारत गुनाह तो कर बैठे अब कोई...

गजल

गजल

अरुण खड्का,कीर्तिपुर बात गर्दै ढल्छ मान्छे जिन्दगीको के भरोसा स्वार्थ...