back
CTIZAN AD

कविता: संस्कार बाँचे तब देश बाँच्छ

वि.सं.२०७८ साउन २३ शनिवार

1.4K 

shares

आस्था भए त्यो मनमा सबैको
विश्वास ढल्दैन यहाँ कसैको
यो धर्म भन्ने जनमा हरायो
जो सर्वहारा अनि त्यो डरायो ।१।

हाम्रा विधाता जगमा छरेर
जोगाइ ल्याऊ समता भरेर ।
संस्कार बाँचे तब देश बाँच्छ
भाषा र भाषी जब श्वास फेर्छ ।२।

नेपाल हाम्रो सुखको छहारी
यो देश भित्रै चिउला उमारी ।
फालेर आऊ मनका वितृष्णा
जाग्दै समाऊ हितकार कृष्णा ।३।

धेरै छ आहा जलधार राम्रा
देखाइ आऊ उपहार हाम्रा ।
हेरेर आऊ न सुरम्य खानी
त्यसै गए खेर अमूल्य पानी ।४।

जागौँ जगाऔँ सबएक हामी
फुल्नेछ ताजा जब देश नामी ।
भूस्वर्ग यो देश कहाँ छ अन्त
खोजेर भेटिन्न अथाह ग्रन्थ ।५।

ए मित्र तिम्रो मनको जवानी
खोज्दै जुटाऊ हितकार छानी ।
पाखा र भित्ता हरिया बनाइ
खोजेर आऊ छहरा समाइ ।६।

यो देश हाम्रो भवमा चिनाऊ
जो भेष राम्रो जनमा लगाऊ ।
उठ्नेछ नेपाल सुगन्ध छर्दै
झुल्नेछ बाला लटरम्म फुल्दै ।७।

छन्द: इन्द्रवज्रा

 

 

 

वि.सं.२०७८ साउन २३ शनिवार ०७:०६ मा प्रकाशित

चारु

चारु

भवानी पोखरेल (बाबु बिराज ) बाणगंगा १ चार नम्बर कपिलवस्तु...

गजल

गजल

सुधिर थापा, कुपण्डोल , काठमाडौँ खुसी बन्दै झुम्याै कस्तो तिमी...

सुसेली

सुसेली

पिँडालु पण्डित, नुवाकोट १. खाए शपथ सबै बिर्से लुँड्याए भयो...

गजल

गजल

उत्तम विचार, काठमाडौँ गरिब आकाश ओढ्दै छन् सहरमा टन्न घर...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

रुना कर्माचार्य दाहाल,चितवन १. मनको मैलो बढार्नु घृणा, रिस सबैलाई...

कविता : जिब्रो बटार्ने सिसी

कविता : जिब्रो बटार्ने सिसी

हिरा भट्ट 'बदमास नम्बर दुई' पञ्चेश्वर-६, बैतडी निस्के बाघ बनेर...