back
CTIZAN AD

कविता : म कृषक

वि.सं.२०७९ चैत ४ शनिवार

1.2K 

shares

टङ्कबहादुर आलेमगर, त्रियुगा, उदयपुर

म कृषक
म हलो जुवा र फालीले उधिनेको सियो ।

रहर
सहकाल भित्राउने ।

हत्केलोलाई ठेलोहरूले बिर्से पछि
पेट रमाउदैन
कुँइकी रहन्छ तीतेआन्द्रो
धुरुधुरु रुन्छन्
बाजेका शङ्खचक्र छाप लाग्या
ढुङ्गे गारोहरू
यस्तै
म फत्फताइरहे छु
शब्द नारा उचालेर ।

ब्वङ्ग फूटछ यात्रा
मेरो घर बाट निस्केका खाली ट्रकहरूले
सीमानामा प्रवेश शुल्क बुझाउदै गर्दा ।

म कृषक
म एकहल गोरु ।

धमिलो पहिचान
हराउदै गएका भकारो ।
डिएपी युरियाले माया लाएका बारीहरू
खेतका आलीहरू
छिप्पु लाग्छन् अनुहार
कोरीबाटी गर्ने हातहरूले
परदेशको सुविधा टिपे पछि ।

दम रोगी आमाले …
अक्सिजन नपाए जस्तै
हरेक वर्ष रुन विवश
विविध अभावमा
जेनतेन चलेको कृषि प्रधानको लोगो ।

म कृषक
म अन्नबाली, फलफूल, सागसब्जी ।

कामना गरिरहन्छु
सधैँ तपाईंको पाककोठामा पुगिरहन पाउँ
हरेक गाँसमा स्वदेशी स्वाद दिरहन पाउँ
माग्नु नपरोस् छिमेकीसँग
एकआँग लुगा र एकपेट सन्तुष्टि ।

म कृषक
म पसिना ।

हरेक बुँद यही माटोमा खसिरहोस्
तपतप तपतप ।
म तपाईंको आवश्यकताबाट उब्रेर
विदेशीका इच्छा हुन पाउँ ।

म कृषक
म भकारी र आगनमा हाँसीरहेको धेरै कवले थाङ्ग्रो ।

 

वि.सं.२०७९ चैत ४ शनिवार ०८:४६ मा प्रकाशित

फोनको घण्टी

फोनको घण्टी

बस्, अहिले त एउटा घरको कोठामा बैश सकिएका श्रीमान् र...

चारु

चारु

सीता शर्मा पन्थी, वीरगन्ज पर्सा चाँडोचाँडो रिसाउने छ ,निकै तिम्रो...

गजल

गजल

बिमला चन्द सानू बैतडी हाल : काठमाडौं बद्लिन्छ रूप रेखा...

गजल

गजल

एलपी पराजुली, काठमाडौँ मुस्कान तिम्रो गजब छ नानी बन्दै दिवानी...

गजल

गजल

रमा खतिवडा मैनशिखा, पोखरा  पिरोल्दै छ दिलभित्रको खतले म घायल...

सुसेली

सुसेली

सारिका बलामी ग्रीनहिल स्कुल दक्षिणकाली कक्षा ६ बन सुतली मेरी...