back
CTIZAN AD

कविता : भएका कति सहिद यहाँ

वि.सं.२०८२ कात्तिक १५ शनिवार

1.1K 

shares

उत्तम कुमार पोखरेल
सूर्यविनायक–३ भक्तपुर

घरको ज्योति थियौ नी बाबू पापीले मारेछ
ताकेर सारा शरीर बिच गोली नै झारेछ
भूमिको बिच जमेको देख्दा रक्तको आहाल
कुलको दीप थियौ नी बाबू भए छौँ बेहाल

पखेटा तिम्रो थिएन साथ उडेर गयौनी
बाबा र आमा इष्ट र मित्र भुलेर गयौनी
छाया छ साथ असली रुप रहेन साथमा
मायाको पोको छोडेर गयौ लगेनौँ साथमा।

जुत्तामा तिम्रो टाठै छ रक्त देख्दिनँ मुहार
प्रेमको फूल थियौ नी छोरा गर्नू के जुहार
चिम्लेर आँखा बसेका बुद्ध अन्धोझैँ देखिए
शान्तिको भूमि नेपाल देश रक्तले लेखिए

सम्झेर बस्दा चस्कन्छ छाती देशले बुझेन
कस्तो हो नीति युवाको माग कसैले बुझेन
मरेर गए देशको लागि कलिला बालक
फर्केर फेरी शासन गर्ने म नै हुँ चालक।।

सुनिन्छ यस्तै चलेछ हल्ला देशमा अहिले
जलेर देश खरानी भयो बन्छ र?कहिले
पदका भोगी भएको देख्दा आश्चर्य मान्दैछन्
भएका कति सहिद यहाँ युवाले भन्दैछन्

लोकलय : झ्याउरे
अक्षर सङ्ख्या : ३ – २ – ३ – २ – ३ –३

वि.सं.२०८२ कात्तिक १५ शनिवार ०५:३१ मा प्रकाशित

चारु

चारु

लक्ष्मी दास शर्मा टासिछोलिङ,साम्ची,भुटान जगत्मा उच्च मान आमा तिमी हौ...

गजल

गजल

जेवी जिज्ञासु नेचासल्यान - २, सोलुखुम्बु रातजस्तै कालो बिहानी छ...

सुसेली : आमाकाे सम्झना

सुसेली : आमाकाे सम्झना

विश्र्वनाथ ढुङ्गेल " नून वाजे ",भक्तपुर  कसरी भिराैँ मैले गुन...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

वसन्त अनुभव,वसन्तविहार, घोराही, दाङ १. जस्तो रोप्दछौँ उस्तै हामीले यस...

गजल

गजल

शर्मिला तिमल्सिना, गजुरी , धादिङ हात फिँजाई भन्नु छ केही...

गजल

गजल

कृष्णप्रसाद गौतम,इटहरी बाग पसेथेँ मन बहलायो फूल चुमेथेँ मन बहलायो...