back

गजल

वि.सं.२०८२ पुस १९ शनिवार

492 

shares

अनुराग अरुण,लुभू, ललितपुर

व्यथा दुख अरूलाई सुनाएर के हुन्छ
नबोल्ने शिलालाई पुकारेर के हुन्छ

हमेसा नदेखे झैँ गरी जान्छ जो आफै
रिसाएर जानेलाई रोकेर के हुन्छ

नयनले बुझिन्छन् दुःख पीडा सबै मनका
भिजे आँसुले अनुहार हाँसेर के हुन्छ

बनायो चखेवाको सधैँ दैवले जोडी
कठै भाग्यमा जो छैन देखेर के हुन्छ

नसम्झेर साँचो प्रेम घट्दैन है साथी
हमेसा छ जो दिलमा नसम्झेर के हुन्छ

बहर : तबील मसम्मन सालिम
अर्कान : फऊलुन् , मुफाईलुन् , फऊलुन्, मुफाईलुन्
वजन : १२२ – १२२२ – १२२ – १२२२
काफिया : ऐर
रदिफ :के हुन्छ
अभ्यास : उज्यालो पाठशाला

वि.सं.२०८२ पुस १९ शनिवार ०८:०९ मा प्रकाशित

Himalayan Life AD
झिल्का कविता

झिल्का कविता

रुना कर्माचार्य दाहाल, चितवन १. सर्वज्ञानी आफैँलाई बुझेर असत्य बोल्छन्...

चारु

चारु

डा. ठाकुर मोहन श्रेष्ठ बुढानिलकण्ठ, काठमाडौँ बसेँ मौन भन्दैमा, छ‌...

चारु

चारु

तेजप्रसाद खनाल (भावुक), लमही, दाङ मौलिकतामा बाँचौँ नगरेर देखासिकी हुँदैन...

सुसेली

सुसेली

कला ढकाल, झापा पीडा दिएर गयो निष्ठुरी त्यो खुशी लिएर...

गजल

गजल

मिरा ज्ञवाली ( आस्था ) कीर्तिपुर , काठमाडौँ वचनले मेरो...

गजल

गजल

हृषीकेश बराल, पोखरा –२६ कास्की खोज्छु आफन्त छैनन् पीडा हुँदै...