कसैले देखेन र त लेखिएन
‘बा’ को चाउरी परेको खस्रो गाला
अनि अभावको चक्रब्युहमा
पिल्सिएको निधारका लामा धर्साहरु ।
सदैव मौनब्रत बस्न मन पराउछन् ‘बा’
र त, परेलीभित्रै सोसिएको आँसुको महासागरमा
सुनामीको छाल आउन कहिल्यै दिदैनन् ‘बा’ ले ।
कसैले देखेन र त लेखिएन
कासझैँ फुलेको ‘बा’ को कपाल
आधा उमेरमै फराकिलो हुँदै गएको अभागी निधार
अतृप्त प्यासको असह्य पीडाले
धाजा फाटेर-आकाश हेर्दै
सुरसाको मुखै बिर्साउने गरि
आ गर्दै टोलाएर बसिरहेका
टारी खेतका सुर्काजस्तै
एक जोडी कुर्कुच्चा ।
सेती नदीझैँ भासिएको
आफ्नै जिन्दगीका-इच्छा, आकाङ्क्षा र
आवश्यकताहरुलाई पन्छाएर एकातिर
आफ्नै अनिश्चित भविष्यको
कुनै ठेगान नभएको बेला
सन्तानको सुनिश्चित भविष्यका लागि
कर्कलाको पानीजस्तै
हत्केलामा अडाएर-एकमुठी परान
समयसङ्ग जुधिरहेको
कसैले देखेन अहिलेसम्म
र त लेखिएन ‘बा’ को संघर्षशील
अद्दितिय जीवनगाथा ।
लठ्ठी समाउनै धौधौ भएको बेलामा समेत
नबोकेर सुखै नपाएपछि-परिवारको
बोझ त्यही बोझले थिचिएर
कुप्रो परेको बूढो ढाडमाथि उफ्रिदै
मनाउछन छोरा-बुहारीहरुले
‘ह्याप्पी एनीभर्सरी डे १’
कसैले देखेन र त लेखिएन ‘बा’ ले
जिन्दगीभरि लडिरहनुपरेको
स्वाभिमानको लडाइँको कथा
हर्षको हुरीबताससङ्गै
अभावको आधिबेहरी सहेर
खुशीको खडेरीसङ्गै
मनभित्र मडारिएको-चिन्ताको कालो बादल
मेघ बनेर गर्जिएपछि
आँखाको आकाशबाट
साउने झरी भएर बहनुपरेको ब्यथा ।
परीक्षा दिइरहनु रहेछ
अनेक कोणबाट-जिन्दगीको
र ‘पास’ हुनु रहेछ-मृत्युशैयामा
‘थर्ड क्लास’ जिन्दगीको
A ‘मार्कसीट’ आउने गरि
‘बा’ हुनुको अर्थ !
वि.सं.२०७६ पुस १२ शनिवार १०:३७ मा प्रकाशित





























