हामी सबैकाे संसारन्यूज

अचानकै पाइला मोड्यो समयले
र, छोड्यो हिँडिरहेको बाटो
यद्यपि मौन छ त्यो बाटो
गुनासाको झरीले भिजेको पनि छैन
उदासिका रंग अलि गाढा देखिन्छ
अलिअलि चुभेको छ सायद केही
बाटोको आफ्नो छातिमा
जुन जुन बाटोमा देखिएका छन्
भोकका पाइलाहरू
थकानका तिर्खाहरू ।

बदलियो मौसम
फुलेका फूलहरूबाट
सौन्दर्य लुप्त भैगए
सुवास हावामा विलिन भए
मनको बोटभरीका पातहरू पनि
एक एक गर्दै झरे जब
भरका आँखाबाट पनि भरोसा ।

समयले
केही समय खुसी साटेकै हो
केही मिठास चाखे पनि
केही पाइला वसन्तको याम डुले पनि
र केही झरीमा फागु पनि खेले ।

अचानकै समय टक्क किन रोकिए
मौन गुनासाहरू छताछुल्ल पोखिए
समयको यो मौनता
पाइलाहरुको यो क्रमभंगताको कारण
हथात् प्रश्नको हथौडा भएर प्रहार गरिरहेछ
आँखामा, छातिमा, मुटुमा ।

तर जवाफ, नाजवाफ भएर सोचिरहेछ
हिँडिरहेको समय अचानक कहाँ हरायो ?
कसैले लुकाउनु लुकाए
अथवा चोरेर लगे कि
लिलामीमा पठाइए
वा नयाँ महलहरूमा कैद गरिए
त्यो पुरानो आफ्नो प्यारो समय
अचेल कहाँ छ ?