हामी सबैकाे संसारन्यूज

बार्षिक ३५ अर्बको खाध्यान्न आयात गर्ने नेपालमा मठ मन्दिरमा जौ तिल चामल (अक्षता) आदि चढाउने नाममा फ्याँक्ने काम बन्द गरि अब हामीले प्याकेटमा चढाउने र पुन प्रयोग गर्न सक्ने थिति बसाल्नु पर्छ ।

बिषय दैनिकी कै हो तर अहिले फेरी कोरोनाको महामारी र छिमेकीसंगको बिबादले ल्याउन सक्ने बिबिध समस्या समेतलाइ ध्यानमा राखी हामीले बानि बसाल्नु पर्ने गहन बिषयको केहि बर्ष अगाडी लेखेको लेखको सानो अंस फेरी प्रस्तुत गरेको छु ।

केहि केहि बर्ष पहिले मात्र मलेसियामा विश्व वातावरण सम्बन्धि सम्मेलन भएको थियो । प्रस्तुत प्रतिवेदन अनुसार विश्मा बार्षिक ११३ अर्ब टन खाध्यान्न विभिन्न कारणले नस्ट हुने गर्दछ । विश्मा प्रतिदिन ९२३ लाख मानिस भोकै पर्छन्। विश्वमा प्रतिदिन ३५ हजार बच्चा कुपोषण र भोकले मर्दछन् र विश्मा आज ८७ करोड मानिस कुपोषणको शिकार भएका छन् ।

तसर्थ खाध्यान्न सुरक्षा घरायसी फाइदा वा राष्ट्रियहितमा मात्र होइन मानवी सेवा दायित्वको रुपमा लिनुपर्ने विश्वमा आवाज उठी रहेको छ ।
छिमेकी राष्ट्र भारतले यस गम्भीरतालाइ मनन गरि ‘खाध्यान्न सुरक्षा कानुन’ निर्माण गरिसकेको छ । त्यहाँ समाजसेवीहरुले बिबिध प्रकारका पार्टी अनि होटेल र रेस्टुरामा फ्याकिने खानेकुरोलाइ स्वच्छ सफा र सुरक्षित तबरले संकलन गरि गरिबहरुको ढोकामा पुर्याउने काम सुरु गरेका छन् ।

आउनुस हामी पनि ‘भोक छैन, मिठो लागेन, यो मन पर्दैन, बासि भयो’ भनेर खानेकुरो नफ्याँक्ने प्रण गरौ र गरिबहरुको सहयोगमा सहभागी बनौ । होटेल रेस्टुरा र पार्टी हुने ठाउँमा ‘खानेकुरो फ्याँक्नु पाप हो’ भन्ने सूचना टास्ने अभियान थालौँ । खाध्यान्न सुरक्षाको लागि सचेतना बढाउँ । साथै बार्षिक ३५ अर्बको खाध्यान्न आयात गर्ने नेपालमा मठ मन्दिरमा जौ तिल चामल (अक्षता) आदि चढाउने नाममा फ्याँक्ने काम बन्द गरि अब हामीले प्याकेटमा चढाउने र पुन प्रयोग गर्न सक्ने थिति बसाल्नु पर्छ । यसो भयो भने खाध्यान्न (जौ तिल चामल फलफुल) फ्याकिनबाट जोगाइ बार्षिक अरबौको खाध्यान्न जोगाउन सक्छौ, जुन मठ मन्दिरमार्फत समाज सेवा गर्ने गराउने महत्वपूर्ण काम हुन्छ । एकातिर मानिस खान न पाएर मरी रहेछन अर्कोतिर मठ मन्दिरमा अरबौ को आयातित जौ, तिल, चामल र अन्य फ्याई रहेछौ, अनि हामीमा दरिद्रता नबढे कहाँ बढ्छ ? आस्था र सस्कृति वा परम्परा पनि निरन्तरित हुने मन्दिर मठ मानबिय सेवामा प्रयोग पनि हुने यो नीति हामीले लागु गर्नुपर्छ, जसरी हुन्छ । ईश्वरको अनुपम कृपाले सृजित खाने कुरोको अधिकतम सदुपयोग र सुरक्षा हाम्रो दैनिकी हुनु पर्छ ।
जय होस् ।।।