हामी सबैकाे संसारन्यूज

घरमै बस्नु छैन जस्को बाहिरैं बास भयो,
गरिवको जिन्दगी नर्ककै आभास भयो ।

रगत र पसिना खर्चेर आर्कैको देशलाई,
सकिएन दुःख को झन ठुलो राश भयो ।

कहिले आएन सुःख शान्ति घरमा हाम्रो,
दुःख कष्ट गरिबको घर बाह्रै मास भयो ।

कहिले मलाया कहिले अरब को खाडी,
आर्काको देशमा मज्दुर को लाश भयो ।

मान्छेले आकासमा पलाट रोक्न थाले,
हाम्रो कथा लुगा फाटो एक गाश भयो ।

भन्छन जीवन भरी लाहूरको कमाई खै,
हाँस्दै भन्छु आफ्नो धर्ती आकाश भयो ।

चिउरी जस्तै निचोरेर खोष्ट बनायो यहाँ,
त्यसैले होला देश को माया खाश भयो ।

सेतेको कमाई त छोरा छोरी छन घर भरी,
बितायौँ जवानी र काल आस पाश भयो ।