back
CTIZAN AD

पाँच टुक्का कविता

वि.सं.२०७९ वैशाख ३ शनिवार

699 

shares

कृष्णदेव रिमाल, टोखा, काठमाडौं


बल्झिएर ब्यथा मुटु दुख्छ पलपल
सम्झाएर आफैंलाई बस्छु हरपल ।।


समयले मान्छेलाई पु¥याउँछ टाढा
तन टाढा भए पनि मन झन गाढा ।।


सामिप्यता हो कि प्रेम सम्झनाको घेरो
भेटिंदैन साँचो प्रेम जति लाउँ फेरो ।।


युगौंदेखि लागेको छ नभजत्रो आश
जति पानी पिए पनि मेटिदैन प्यास ।।


भोक हो कि माया भन्नू बाचुन्जेल लाग्छ
स्वार्थ आई पस्यो भने सुट्ट प्रेम भाग्छ ।

 

वि.सं.२०७९ वैशाख ३ शनिवार ०७:५१ मा प्रकाशित

चारु

चारु

लक्ष्मी दास शर्मा टासिछोलिङ,साम्ची,भुटान जगत्मा उच्च मान आमा तिमी हौ...

गजल

गजल

जेवी जिज्ञासु नेचासल्यान - २, सोलुखुम्बु रातजस्तै कालो बिहानी छ...

सुसेली : आमाकाे सम्झना

सुसेली : आमाकाे सम्झना

विश्र्वनाथ ढुङ्गेल " नून वाजे ",भक्तपुर  कसरी भिराैँ मैले गुन...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

वसन्त अनुभव,वसन्तविहार, घोराही, दाङ १. जस्तो रोप्दछौँ उस्तै हामीले यस...

गजल

गजल

शर्मिला तिमल्सिना, गजुरी , धादिङ हात फिँजाई भन्नु छ केही...

गजल

गजल

कृष्णप्रसाद गौतम,इटहरी बाग पसेथेँ मन बहलायो फूल चुमेथेँ मन बहलायो...