back
CTIZAN AD

कविता : देश जलेर के भो

वि.सं.२०७९ असोज १ शनिवार

774 

shares

भुपाल अधिकारी, बिराटनगर, मोरङ

देश जलेर के भो
सिंगमरमरका महलभित्र शितलता नै छ
गरीबलाई आगोले पोलुन या जिउदै जलुन
ठूला ठूला होटल भित्र नव जंगबहादुर,
छदमभेषधारी, समाजसेवकहरुका ज्यूनार
चलिरहेछ

तिमीले नदेखेका हौ प्रजातन्त्र,
लोकतन्त्र, गणतन्त्र ? खुन नबगाएका हौ र
खै के मिल्यो तिमीलाई ?
अ मिल्नेलाई त मिलेकै छ
सात पुस्ता पुग्ने सम्पत्ति, कुर्सी र सत्ता

न कुनै तन्त्रले तिम्रो भाँडोमा चामल ल्यायो
न एक आङ लुगा, न अनुहारमा हाँसो
न जीवन बाँच्ने आधार
हो पक्कै ल्याएको छ
महगीं, बेरोजगारी, माफियातन्त्र..

वि.सं.२०७९ असोज १ शनिवार ०८:१२ मा प्रकाशित

फोनको घण्टी

फोनको घण्टी

बस्, अहिले त एउटा घरको कोठामा बैश सकिएका श्रीमान् र...

चारु

चारु

सीता शर्मा पन्थी, वीरगन्ज पर्सा चाँडोचाँडो रिसाउने छ ,निकै तिम्रो...

गजल

गजल

बिमला चन्द सानू बैतडी हाल : काठमाडौं बद्लिन्छ रूप रेखा...

गजल

गजल

एलपी पराजुली, काठमाडौँ मुस्कान तिम्रो गजब छ नानी बन्दै दिवानी...

गजल

गजल

रमा खतिवडा मैनशिखा, पोखरा  पिरोल्दै छ दिलभित्रको खतले म घायल...

सुसेली

सुसेली

सारिका बलामी ग्रीनहिल स्कुल दक्षिणकाली कक्षा ६ बन सुतली मेरी...