back
CTIZAN AD

कविता : देश जलेर के भो

वि.सं.२०७९ असोज १ शनिवार

768 

shares

भुपाल अधिकारी, बिराटनगर, मोरङ

देश जलेर के भो
सिंगमरमरका महलभित्र शितलता नै छ
गरीबलाई आगोले पोलुन या जिउदै जलुन
ठूला ठूला होटल भित्र नव जंगबहादुर,
छदमभेषधारी, समाजसेवकहरुका ज्यूनार
चलिरहेछ

तिमीले नदेखेका हौ प्रजातन्त्र,
लोकतन्त्र, गणतन्त्र ? खुन नबगाएका हौ र
खै के मिल्यो तिमीलाई ?
अ मिल्नेलाई त मिलेकै छ
सात पुस्ता पुग्ने सम्पत्ति, कुर्सी र सत्ता

न कुनै तन्त्रले तिम्रो भाँडोमा चामल ल्यायो
न एक आङ लुगा, न अनुहारमा हाँसो
न जीवन बाँच्ने आधार
हो पक्कै ल्याएको छ
महगीं, बेरोजगारी, माफियातन्त्र..

वि.सं.२०७९ असोज १ शनिवार ०८:१२ मा प्रकाशित

तृषित मन’ हाइकु /सेन्यु सङ्ग्रहको लोकार्पण

तृषित मन’ हाइकु /सेन्यु सङ्ग्रहको लोकार्पण

काठमाडौँ । कविताको लघुतम रूप हाइकु र सेन्यु नेपाली साहित्यमा...

चारु

चारु

दिपक पनेरु, ईश्वरपुर ४, सर्लाही, सागरनाथ भन्थ्यौ छोड्छु जिद्दीपन त्यो...

सुसेली

सुसेली

सुशील आचार्य तारकेश्र्वर ५ , काठमाडौँ १ जिन्दगी कस्तो सधैं...

गजल

गजल

सुधिर थापा, कुपण्डोल, ललितपुर खुसी बन्दै झुम्याै कस्तो तिमी मेरै...

गजल

गजल

बीके मुखिया,वाङदे, दार्जिलिङ,भारत प्यारमा वाचा गऱ्यौ सब बहानाझैँ भयो प्रेम...

गजल

गजल

धनसिंह गिरि,दाङ जुन मनुज छन् काव्य रच्ने कल्पनामा छन् खुसी...