back
CTIZAN AD

पर्याकविता : झार्नु छ धर्तीको आङको ज्वरो

वि.सं.२०८० जेठ ६ शनिवार

993 

shares

कृष्ण बाउसे

दूषित वायुको खाँडो जागेर
ज्वरो बढेको छ धर्तीको आङमा
उनलाई निको पार्न
हावा, पानी र घामका देवतालाई डाक्नु छ ।

उनलाई बढी दुःख दिएको त
कुवाको तेलमा बसेको छेदले नै हो
अब त्यसलाई ठिँगु¥याएर राख्नु छ ।

अर्को दोष
जो मनुवाका जीउमा चढेर
नदीमा मलमुत्र मिसाइ हिन्नेगर्छ हरदम
त्यसलाई अब उसको जिउबाट उतार्नु छ ।

पहाडलाई कोपर्दै हिड्ने
खेतबारीमा विष छर्दै हिड्ने
समुद्रमुनि र अन्तरीक्षमै पनि
जथाभावी बिगार गर्दै हिड्ने
विकास नामको मनोरोगलाई
जसरी पनि नियन्त्रणमा राख्नु छ ।

घामले
बिजुली बनाऊ भनेर दिइरहेकै छ आफ्नो तेज
सोलार प्यानलहरूमा बिराजमान गराएर
त्यो उपकारीको मान राख्नु छ ।

सिर्सिेरे हावा चलिरहने डाँडालाई
पङ्खाका गहनाहरूले सिँगारेर
पवन–ऊर्जाको स्वाद चाख्नु छ ।

मुखले मात्र ठिक्क नपारी
मनैले आमा मानेर
नदीलाई सफा पार्नु छ ।

फोहोर नपारी, धुवाँ–धुलो नउडाई
हामी सबै
सधैँ मिलेर बाँच्नुछ ।
हामी सबै
फूल भएर हाँस्नुछ ।
हामी सबै
नटराज भई नाच्नुछ ।

वि.सं.२०८० जेठ ६ शनिवार ०८:४४ मा प्रकाशित

चारु

चारु

लक्ष्मी दास शर्मा टासिछोलिङ,साम्ची,भुटान जगत्मा उच्च मान आमा तिमी हौ...

गजल

गजल

जेवी जिज्ञासु नेचासल्यान - २, सोलुखुम्बु रातजस्तै कालो बिहानी छ...

सुसेली : आमाकाे सम्झना

सुसेली : आमाकाे सम्झना

विश्र्वनाथ ढुङ्गेल " नून वाजे ",भक्तपुर  कसरी भिराैँ मैले गुन...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

वसन्त अनुभव,वसन्तविहार, घोराही, दाङ १. जस्तो रोप्दछौँ उस्तै हामीले यस...

गजल

गजल

शर्मिला तिमल्सिना, गजुरी , धादिङ हात फिँजाई भन्नु छ केही...

गजल

गजल

कृष्णप्रसाद गौतम,इटहरी बाग पसेथेँ मन बहलायो फूल चुमेथेँ मन बहलायो...