back
CTIZAN AD

लघुकथा : तृषा

वि.सं.२०८१ चैत २ शनिवार

2.9K 

shares

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’
मध्यपुर ठिमी, भक्तपुर

मलामी आएका वृद्धा रहस्यात्मक थिए । अझ उनले ओकलेका शब्दहरू झन बुझ्न कठिन ।

“विचराले जीवन भरी बाँध्न खोज्यो अहिले यो हविगत भयो” , वृद्धाको पछिल्ला शब्दहरू सुनेर मन टाठो भयो ।

“कसरी ?”

मेरो प्रश्नमा उनी एकसुरले बोल्दै गए , “उसको हरेक चाल, हरेक प्रयास एउटै हुन्थ्यो र प्रत्येक भेटमा भन्ने गथ्र्यो, ‘तिमीले बेच्यौ मैले खरिद गरेँ । उसका यी बचनले मेरा बँचेखुचेको केही थोरै सम्मानलाई जिस्क्याइरहेको भान हुन्थ्यो ।”

“बा, तपाईँका कुरा रहस्यात्मक छन्, प्रष्ट भन्नुस् न । उसले के बाँध्न खोजेको, के खरिद गर्न खोजेको ?” मैले झन खोतल्न थालेँ ।

चिम्सो आँखा बनाउँदै वृद्धाले भने – “समय”

वि.सं.२०८१ चैत २ शनिवार ०४:५५ मा प्रकाशित

फोनको घण्टी

फोनको घण्टी

बस्, अहिले त एउटा घरको कोठामा बैश सकिएका श्रीमान् र...

चारु

चारु

सीता शर्मा पन्थी, वीरगन्ज पर्सा चाँडोचाँडो रिसाउने छ ,निकै तिम्रो...

गजल

गजल

बिमला चन्द सानू बैतडी हाल : काठमाडौं बद्लिन्छ रूप रेखा...

गजल

गजल

एलपी पराजुली, काठमाडौँ मुस्कान तिम्रो गजब छ नानी बन्दै दिवानी...

गजल

गजल

रमा खतिवडा मैनशिखा, पोखरा  पिरोल्दै छ दिलभित्रको खतले म घायल...

सुसेली

सुसेली

सारिका बलामी ग्रीनहिल स्कुल दक्षिणकाली कक्षा ६ बन सुतली मेरी...