back

आऊ न कृष्ण सुनाइदेऊ मुरलीको धून

वि.सं.२०७४ साउन ३० सोमवार

141 

shares
Global IME AD
NMB Bank Limited Long Ad Banner

 

शम्भु घिमिरे, साउदी अरब
शम्भु घिमिरे, कतार

 

आऊ न कृष्ण सुनाइदेऊ मुरलीको धून
दिन रात रोइरहेछ बिरहले मन ।

प्यारो कृष्ण कहाँ गयौ एक्लै छु म राधा
तिम्रै पिरले यो ज्यान सुकी भैसक्याछ आधा

मनको दियो बाली बस्छु तिमी आउने आसमा
तिम्रै नाम गुञ्जीरन्छ मेरो हरेक सासमा ।

राधा बिना कृष्ण पूरा हँदै हुन्न भन्थ्यौ
तिम्लाई छोडी अरुलाई छुँदै छुन्न भन्थ्यौ

मलाई छोडी बटुल्यौ नि किन त्यति धैरै
अझै पनि लाग्छ किन कृष्ण हो नि मेरै ।

मीठो बोल्यौ तर तिम्रो छलि रैछ मन
मलाई भने तिम्रै मायाँ लाग्छ किन किन ।

कति गाउँ बृन्दाबनमा बिरहको धून
आगो जस्तै लाग्न थाल्यो पूर्णिमाको जून

मेरो कृष्ण किन टाढा भयौ यसरी
तिमी बिना एक्लो जीवन बाँचु कसरी ।

वि.सं.२०७४ साउन ३० सोमवार ०७:२४ मा प्रकाशित

कविता : जसरी नि सफल हुनु छ आमा

कविता : जसरी नि सफल हुनु छ आमा

कोपिला बर्देवा, काठमाडौं मलाई जसरी पनि सफल हुनुछ किनकी, आमालाई...

कविता : नियति गति

कविता : नियति गति

कल्पना भट्टराई, काठमाडौं कता जाने होला अलमल परेको छु पथमा...

टुक्का कविता

टुक्का कविता

कार्की डिबी माकुम सुनवल–४, नवलपरासी १. घुम्दै छ जीवन सधैँ...

कविता : हृदयको रङ

कविता : हृदयको रङ

बाबुराम न्यौपाने ‘उत्स’, दमक,झापा मेरा निराश आँखा बर्षिएपछि हो उताको...

कविता : क्रान्ति देखियो तेरो रमिता

कविता : क्रान्ति देखियो तेरो रमिता

मचिन्द्र खत्री, धरान, सुनसरी नगर भयो कुरा, दिन गयो नफर्किएला...

कविता : पुनः डस्न तयारथ्यो

कविता : पुनः डस्न तयारथ्यो

दुर्गाप्रसाद सिग्देल,बिर्तामोड स्नान गर्न भनी साधु जादैथे नदीका तट त्यो...