हामी सबैकाे संसारन्यूज

सम्झनाको चुहुँदो झरीमा
रुझिरहन्छु
र अलिकति घाम
मै तिर हेरेर
कूट हाँसो हाँसिरहन्छ

मुंगफलीभन्दा सस्तो मेरो शरीर
सधैं झरीले मात्र भिज्छ,
मायाले भिज्दैन
देउराली चुरुट्को अन्तिम सर्को झैं तिख्खर
उसको सम्झना
तातो बालुवा झैं पोल्ने भएर आउँछ–खाडीबाट
र मेरो छातीमा छुत्ती खेल्दै
भकभकी उम्लन्छ

यो सावगास, थातवास
सुनकेवंराको सुगन्ध
र भरेभोलि भएकी स्वास्नी छाडेर
ऊ गएको वर्षौं वित्यो

दिउँसो–
पालिको छाया डिलमा पुग्छ
र उसको सम्झना मात्र आउँछ र
राति–
यी अनिंदा आँखाहरुबाट तीनतारे अस्ताउँछ
र उसकै सम्झना मात्रै आउँछ

तपेसभरि भोक बसालेर र
यो भर्भराउँदो उमेरको लाज र रडाको धानेर
यो नादान समय पर्खी बस्दा
मीलको धूवाँले डढाएको उसको अनुहार
अब सम्झनाहरूमा मात्र आउँछ

अचेल किन किन
उसकै मृत्युको समाचार लिएर आएको
रुवाको फाहा झैं अनिश्चित
उडिरहन्छ–सम्झना