back

कविता : १५ अगस्त

वि.सं.२०७६ मंसिर २१ शनिवार

204 

shares
RBB AD
NTC AD
Rastriya Swastha Sikshya Suchana Tatha Sanchar Kendra

आफ्नै आमा ठानेर
शिरमा सजाएको यो देशले
मलाई राखेको छ–
उसको खुट्टा भन्दा मुनि ।

आफ्नै भाग्यको देवता सम्झेर
आलो रगतको बलि चढाएको यो देशले
परिचयको तिर्खाहरूमा
पानीसम्म सोध्दैन ।

जीवनलाई पीरको भीरमा राखेर
साँध सिमानाहरूमा ऊभेको म
बस ! उसको लागि
मात्र दरवान हुँ ।

देशको विजय ध्वनि सुनाउन
म लाटा भएको छु
देशको सुनौलो बिहान उदाउन
म अन्धो भएको छु
देशको निरन्तर बिकास हिडाउन
म लङ्गडो भएको छु
तर मेरो खातिर
अकाल र अभावहरूको रातमा
मेरो छेउमा ऊभिन समेत
इन्कार गर्ने यो देशको
खोई कसरी मनाउ
आफ्नो भागको स्वतन्त्रता ?

हुण्डरीहरूमा उभिएको म
हिजो सेताहरू थिए
मेरो भागको खुशीहरू उडाऊने
आज कालाहरू छन्
मेरो भागको सपनाहरू लुटाउने
हिजो बाहिरकाहरू थिए
विपनाहरू लघार्ने
आज भित्रकाहरू छन्
मेरा चाहनाहरू चिथोर्ने ।
तब मनाउ कसरी ?
यी मर्मका पर्व जस्ता
प्रतिबन्धको यो ठाउँमा
निषेधहरूको यो गाउँमा
किनारामा उभिएको म जस्तोले
१५ अगस्त ।
क्यालेन्डरमा रातो रंगले रङ्गिएको
एउटा सरकारी बिदा जस्तो
विद्यार्थीहरूको कार्यक्रम जस्तो
हरेक बर्ष १४ पछि आउने
मात्र १५ अगस्त जस्तो ।

तथापि
मनको एक कुनाले किन हो
देशलाई आफ्नो ठान्न कहिल्यै भूल्दैन ।

वि.सं.२०७६ मंसिर २१ शनिवार ०९:५८ मा प्रकाशित

NLIC AD
NABIL bank AD
ADBL AD
गजल

गजल

उत्तम विचार, नुवाकोट रैछ धागो यही वा सियो के भनूँ...

कविता : सान्त्वना

कविता : सान्त्वना

स्वर्ण शिखा, दाङ नरोऊ तिमी अश्रु–गङ्गा बगाई गरी याद भक्कानिँदै...

कविता : दुर्जन बाँदर

कविता : दुर्जन बाँदर

भूपाल अधिकारी, बिराटनगर मूर्ख छ स्वाँठ छ बन्दछ भेडो गर्दछ...

कविता : भानुको बन्दना

कविता : भानुको बन्दना

शम्भु गजुरेल, नुवाकोट धर्ती पावन व्यासको चरणको माटो झरेको स्थल...

लघुकथाः अन्तिम इच्छा

लघुकथाः अन्तिम इच्छा

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’ मध्यपुर ठिमी, भक्तपुर छिमेकीको घरबाट तिउनको वास...

थारू भाषाको कविता : पस्नक बास

थारू भाषाको कविता : पस्नक बास

छविलाल कोपिला मजगाउँ, देउखुरी, दाङ सैयर गुलाबि ‘टन्ना’ बिछाके क्रान्टिक...