हामी सबैकाे संसारन्यूज

बग्रल्तो धुवाँ उड्यो
मनको चुल्होमा
निरासाको काँचो दाउरामा
सपना पकाउदैँ थिएँ ..!
अलिकति पाकेका विपनालाई
भविष्यको डेक्चीमा हालेर
सन्तुष्टिको सोंतेले
हिम्मतको आगो फुक्दै थिएँ ..!
जिन्दगीको गाडीको चक्का
फुस्केको फुस्के कै गर्ने गर्छ,
एक हाते नोकरीले
दशमुखे भोकलाई छेक्न पर्दा
आमा बाउको होटलमा
दंग्याई दंग्याई खाएको दिन
झल्झली याद आउँछ ।।
त्यतिबेला बुझिएन
अहिले बुझेर पनि केही नापिएन
र त,
यी हर दिनको पसीनाको रापले
निथ्रुक्क भिज्दा पनि
मुस्कानको आँशु निकाल्न सकिन ।।
पीडाको पहाड पखाल्न सकिन ।।

दुई दिन जिउनु छ
हुने खानेलाई,
युग काटे जस्तो लाग्छ
तर खटी खानेलाई ..!!
अभाउको प्वाल पुर्दापुर्दा
नाम्लो झैं थाप्लो बनि सकेछ
तर यो थाप्लो मुनिको निधारमा
सुकुनको श्वास कहिले लेखिएनछ
बरु संघर्षको ठेलाहरुको
निर्मम मेडलहरु थुप्री सकेछ
पत्तै नपाई..!!
सपना तुहियो आफ्नो त
तैपनि चाहन्छु
न तुहियोस वंश भरी
भोलि आउने सन्ततिको सपना
हिज आज सपना बेच्नेहरुको भरमार छ
सपना बेच्नेहरु तैंछाड र मैछाड छन्
सपना बेच्छन् खुबै रंगी बिरंगी
सपनासित कल्पना बेसी बेच्छन्
तर सपना बेच्नेको मात्र सपना पुगेको देखेको छु
निन्द्रा बेचेर सपना किन्नेहरु
विपना पनि गुमाई सकेको छ
त्यसैले,
मेरो सपना म पकाउँदैछु
कोशिशको आगोमा उमाल्दैछु
भोलिको थालमा खान सक्ने गरी
बिच बिचमा स्वार्थको भाप उम्लेर
कोशिशको आगो निभाउने गर्दछ
र पनि पकाउन जारी राखेको छु
दशमुखे मुस्कान ल्याउने अठोटमा
संघर्षको झाँतोमा आँफैलाई पिसाउँदैछु
वाध्यताको लोहोरो बनी आँफैलाई घिसाउँदैछु !