हामी सबैकाे संसारन्यूज

गर्नुपर्ने एउटै काम नगर्ने र आफ्नो क्षेत्राधिकार नै नरहेको विषयमा लफडा गरीरहने, गुट चलाएर पार्टी तहस नहस पार्न खोज्ने, कार्यकर्ताबाट अनुमोदित हुनै नचाहान, पार्टीका लागी विचार दिनै नसक्ने, विगतमा जस्तै ‘फुटाउ र शासन गर’को पन्च्यायती शैली अवलम्वन गर्ने र पार्टी विघटनको षड्यन्त्र गर्न खोज्नेलाई प्रजातन्त्रमा विश्वास गर्ने र जनताको बहुदलीय जनवादवाट प्रशिक्षीत कार्यकर्ताले तपाईलाई किन अध्यक्ष मानीरहने ?

आफ्नो कामको सिन्को नभाँच्ने अरुको कामको रन्कोले कहिले नछोड्ने नेपालका तिनवर्ग छन् भन्नुहुन्थ्यो अन्तर्राष्ट्रिय कानुनका जानकार डा गोपाल शर्मा । उहाँका अनुुसार नेपालका राजतितिज्ञ, डाक्टर उपाधिधारी बुद्धिजीवि र सरकारी कर्मचारी । यी तिन तप्का आफू पनि काम गर्दैनन् र काम गर्नेहरुलाई देखि पनि सहँदैनन् । पछिल्ला दुईका बारेमा पछि कुरा गरौँला । पहिलो तप्काको यो चरीत्र भने घामजस्तै छर्लङ्गै देखिएको छ । यो प्रवृत्ति पछिल्लो समय देशकै ठूलो र सत्तासिन दल नेपाल कम्युनिष्ट पार्टीमा खुव राम्ररी देख्न सकिन्छ । गत मङ्गसीर अगाडी त लौ न परिभाषित काम भएन भन्ने थियो । दुई अध्यक्ष रहेको दलमा परिभाषित जिम्मा नहुँदा अन्योलनै भएको होकी पनि भन्न सकिन्थ्यो । यहि अन्योलता अन्त्य गर्न नेकपाको दोश्रो केन्द्रीय कमिटी बैठकले कामको बाँडफाँड गरयो । एकजना अध्यक्ष केपि शर्मा ओलीलाई राजकीय सत्ता र अर्का अध्यक्ष पुष्प कमल दाहाललाई पार्टी सत्ताको जिम्मेवारी बैठकले दिएकै हो ।

तर दाहाललाई लागेको नानी देखिको हलो अड्काएर गोरु चुट्ने बानी नेकपामा फेरी बल्जिएको छ । अहिले आफ्नो जिम्मेवारीको सिन्को नभाँच्ने अरुको काममा हलो अड्काउने कार्यको सवभन्दा ठुलो नेता दाहाल बन्नु भएको छ । दाहाल अहिले देशकै सबभन्दा ठूलो दलको कार्यकारी अध्यक्ष हुनुहुन्छ । उहाँले नेतृत्व गरेको नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी सत्तामा छ । स्थानीय, प्रादेशिक र संघ सबै ठाँउमा नेकपा सुविधा सम्पन्न बहुमतमा छ ।

उक्त पार्टी चैत्रमा महाधिवेसन गर्ने तयारीमा समेत रहेको छ । तर अहिलेसम्म पार्टीको जीवनका रक्तबाहिनी धमनि मानीने सँगठीत सदस्यहस्को अवस्था के छ स्वयम् अध्यक्ष दाहाल अनविज्ञ हुनुहुन्छ ।

तिन वर्ष भयो संगठित सदस्यहरु वेरोजगार भएको यसमा उहाँलाई रत्तिभर चिन्ता छैन । भिमकाय कमिटीहरु आफ्नै भार थेग्न नसकेुुर लम्पसार छन् ।

पार्टीका लागि कार्यकर्ता उत्पादन गर्ने कारखाना मानीने अनेरास्ववियुु विद्यार्थीबाट टाढिएर दलाल र व्यापारीहरुको कव्जामा पुगेको छ । कोरोनाको कहरमा आफ्नो रहर पेलिएको हेर्दै भोको पेट बाँच्न विवस छन् लाखौ मजदुरहरु तर दाहालले नेतृत्व गरेको नेकपा वेखवर छ । दिनदिनै सयौ चेलीहरुको अस्मीता लुटिएको छ तर नेकपाको महिला सँगठन मुखमा भोटे ताल्चा लगाएर बसेको छ ।

कुनै समय दैवीप्रकोप र महामारी पछिको सबभन्दा ससक्त उद्दारक भनेर कहलिएको युवा सघँ कहाँ छ, कसैलाई मालुमनाइँ । साँचो अर्थमा दाहाल कार्यकारी रहेको नेकपा अहिले कहि कार्यालयमा भेटिदैन । खल्ती र झोलाभन्दा पर कतै पार्टी देखिदैन ।

तर कार्यकारी अध्यक्षले यसवारे कतै बोलेको सुनिदैन । उहाँको एउटै रटान छ सरकारले काम गरेन । हो अध्यक्षज्यु सरकारले काम गरेन । सरकार असफल भयो । एकछिन मानौु सरकार असफलनै भयो रे लौ, खै त तपाई सफल भएको ?
तपाई कार्यकारी भएको यो एकवर्षमा पार्टी कहाँ छ अध्यक्षज्यू ? यो बेला त पार्टीका सेल र वडाका अधिवेशनको रन्को हुनुपर्ने हो । प्रदेश क्षेत्र, संघीय क्षेत्र र प्रदेशको अधिवेसन उद्घाटनको दौडाहमा तपाई कहिले हिमाल, कहिले पहाड र कहिले तराई गरीरहनु पर्ने हो ।

तर यस्तो भइरहेको छैन । अहिले त अध्यक्षज्यू गुटका बैठक र षड्यन्त्रका तानावाना बुन्न व्यस्त हुनुहुन्छ । अध्यक्षले अहिले गर्नैपर्ने कार्य गर्नु नै भएको छैन र उहाँले गर्नै नपर्ने कार्यमा हल्ला गरीरहनु भएको छ । महाधिवेसनको मितीले च्याप्दै जाँदा पनि महाधिवेसन तयारीको एउटै काम नगर्नु यसको सोझो अर्थ हो उहाँ पार्टी सत्तामा कार्यकर्तावाट अनुमोदित भएर आउन चाहानुहुन्न । यसका लागि च्याँखे नथापे पार्टी सत्ता पनि गुम्न सक्छ । यसैले महाधिवेसनवाट कार्यकर्ताको ध्यान मोड्न अहिले दाहालले नयाँ स्टन्ट सुरु गर्नुभएको छ । यसो गर्दा उहाँले केहि थान मन्त्री पाउने अन्य नियुक्तीमा भाग पाउने तत्कालीक फाइदा छँदैछ । अझ ठूलो फाइदा कार्यकर्ताको सामना नै नगरी पार्टी सत्ताको सुखभोग गर्न पाइने च्याँखेदाउ दाहालको पछिल्लो स्टन्ट हो ।

गर्नुपर्ने एउटै काम नगर्ने र आफ्नो क्षेत्राधिकार नै नरहेको विषयमा लफडा गरीरहने, गुट चलाएर पार्टी तहस नहस पार्न खोज्ने, कार्यकर्ताबाट अनुमोदित हुनै नचाहान, पार्टीका लागी विचार दिनै नसक्ने, विगतमा जस्तै ‘फुटाउ र सासन गर’को पन्च्यायती शैली अवलम्वन गर्ने र पार्टी विघटनको षड्यन्त्र गर्न खोज्नेलाई प्रजातन्त्रमा विश्वास गर्ने र जनताको बहुदलीय जनवादवाट प्रशिक्षीत कार्यकर्ताले तपाईलाई किन अध्यक्ष मानीरहने ?