हामी सबैकाे संसारन्यूज

भुवन शिवाकोटी चौघरे,काठमाडौं

मेरो दुश्मनलाई
हर हमेसा एउटै पीर छ
म
सधै हाँसेर हिड्छु

मेरो आँखामा
कहिल्यै बाढी आउदैन
मेरो घरको कौशीमा रातै फूलहरू
ढकमक हुन्छन्

उसलाई अझै ठूलो पीर छ
मेरो घरमा
हुरी
आँधीमा पनि दियो बलेको हुन्छ

तर
उसलाई थाहा छैन
उसको घर अँध्यारो देख्दा
म कति दुखि छु

आखिर
ऊ
मेरो छिमेकी हो
उसको घर अँध्यारो हुँदा
मेरो आँगनमा पनि छायाँ हुन्छ

म
उसको आँगनमा अँध्यारो मेटाउन
उसँग
उज्यालो बाँड्न चाहन्छु
तर ऊ
मैले सल्काइदिएको दियो निभाउछ
र
अँध्यारो झ्यालबाट
मेरो चुलो नियाल्दै
मुर्मुरिन्छ

म
उसलाई सुन्छु
मेरो उज्यालो दियोले
उसको हृदयमा जलन छ
तर
उज्यालोबाट अँध्यारोमा
म
उसको ईर्श्या देख्दिन

ऊ
मेरो छिमेकी हो