कृष्ण बाउसे
एउटा बोट थियो
म थिएँ उसको
हाँगाको फल ।
नङ र मासुको प्रेममा
कुन दुष्टको आँखा लागेछ !
हेर्दाहेर्दै
बोटलाई नाङ्गेझार पारियो
र कटमिरो मलाई
पियाइयो
पानीमा कार्बाइड घोलिएको
विषाक्त झोल ।
अनि
चिसा कारागारहरूमा कोचेर
बिरालोले मुसो खेलाएझैँ
खेलाइ खेलाइ
बनाउन पठाइयो मलाई
कसैको भुँडीको
दुर्गन्धित मल ।
न मलजल गर्नेलाई नै
राम्रो पुरस्कार दिन सकेँ
न त दिन सकेँ
खानेलाई नै आरोग्य
केवल नाफाखोरको
स्वार्थपूर्तिको निम्ति
व्यर्थै लुटियो
घामले तातेर
गिलित्तै हुनेगरी पाकेर
चरीको चुम्बन लिँदालिँदै
देहलीला समाप्त गर्ने
मेरो
जीवनको
अन्तिम रहर ।
वि.सं.२०७९ साउन २१ शनिवार ०८:१९ मा प्रकाशित






























