प्रदीप रत्न शाक्य
बौद्ध, काठमाडौं
म, तिमी, ऊ
तेल पानी बालुवा
एक साहस
एक बहाव
एक प्यास भन्दै घुलिरहेका छौँ
संयन्त्र भइरहेका छौँ ।
सायद हामी आकासमा
बादल भइरहेका छौं
जमीनहरूमा
एक चुनौती भइरहेका छौं
हो हामी बाढी हौं
पहिरो हौं
भूकम्प हौं
हौं हामी सबै उलथ पुलथ ।
पृथ्वीका त्यसैले
हामी माथि भयहरूको कोलाहल बन्दै
चिच्च्याइरहेका छन्
भनिरहेका छन्
यिनीहरू मात्र पराल बलेको आगा हुन्
निभ्ने छन् सिघ्र ।
समुन्द्रका नि त्रसित बन्दै
भनिरहेका छन्
यिनीहरू असफल प्रकृतिका मिश्रण हुन्
दुष्परिणाम बन्न लालाइत छन्
हारका आवेगहरू जस्तै असर बिहिन् गोला बन्दै ।
हो त्यसैले मित्रहरू !
म सौर्य मण्डलको पात्र बन्नुको
कल्पना गर्दैछु
नौलो सभ्यताकै कसरत गर्दैछु
क्रान्ति अमर रहून्
लाल सलाम !
वि.सं.२०७९ साउन २१ शनिवार ०८:२७ मा प्रकाशित






























