back
CTIZAN AD

लघुकथाः अविश्वास

वि.सं.२०८२ मंसिर १३ शनिवार

1K 

shares

मुरारीराज मिश्र
कुमारीगाल, काठमाडौँ

‘ल ! रोवर्ट सरको खुट्टा नराम्ररी भाँचिएजस्तो छ ।’ पथप्रदर्शक दिनेशले कराएर भने ।

एक्कासी यस्तो कुरा सुनेर, पहाडी क्षेत्रको पदयात्रामा जान बस चढेका टोलीका सबै सदस्य ओर्लिए । बस चढ्ने क्रममा चिप्लिएर लडेको रहेछ रोवर्ट । दिनेशले तुरुन्तै आफ्नो ट्रेकिङ कम्पनीलाई खबर गरे । उसलाई तत्कालै नाम चलेको अस्पताल पु¥याइयो ।

जचाँउदा, स्टिल हालेर छिटै शल्यक्रिया गर्नुपर्ने अन्यथा इन्फेक्सनको संभावना छ भनेर त्यहाँका डाक्टरले सल्लाह दिए । तर, नेपालमा राम्रो उपचार नहुने ठानेर रोवर्टले शल्यक्रिया गर्न मानेन । सबैले सम्झाउँदा पनि केही नलागेपछि उसलाई उसकै देश फर्काउन भोलिपल्टको प्लेनको टिकट काटियो ।

होटेलमा फर्केपछि रोवर्टले आफ्नो देशको आफू जचाउन जाने अस्पतालको विशेषज्ञ डाक्टरलाई फोन गर्यो। सबै घटनाको बेलिबिस्तार सुनायो ।

रोवर्टबाट नेपालको अस्पताल र डाक्टरको नाम सुनेपछि उताका डाक्टरले भने ‘उहाँको कुरा नमानेर तिमीले ठूलै गल्ती गर्दैछौ, मलाई हड्डी रोग विशेषज्ञ बनाउने गुरु उहाँ नै हो ।’

वि.सं.२०८२ मंसिर १३ शनिवार ०८:२१ मा प्रकाशित

कविता : सबै पाका मान्छे अनुपम हुन्

कविता : सबै पाका मान्छे अनुपम हुन्

कृष्णप्रसाद पौडेल 'जस्ताघरे' विदुर.-४,बट्टार, नुवाकोट यहाँ बाबा माता शिखरपथका हुन्...

सुसेली

सुसेली

खगेन्द्र बस्याल,बुटवल १ बत्ती बाल्नु छ सबै मन चहक काम...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

हितमान छन्त्याल (सहोदर ) पोखरा, कास्की १. पहाडमा मेरो बास...

चारु ( हिन्दी )

चारु ( हिन्दी )

पी एस यादव 'अजनबी',भारत गुनाह तो कर बैठे अब कोई...

गजल

गजल

अरुण खड्का,कीर्तिपुर बात गर्दै ढल्छ मान्छे जिन्दगीको के भरोसा स्वार्थ...

गजल

गजल

वेद प्रसाद रिजाल,इलाम रुझेको सिरानी पुरानै हो दुखी जिन्दगानी पुरानै...