back
CTIZAN AD

कविता: मेरो देश

वि.सं.२०७७ माघ १० शनिवार

1.4K 

shares

सुनौलो विहानी लिई घाम आयो,
मलाई कसैको कहानी सुनायो ।
छ यो देश मेरो हिराको सिरानी,
खुलेरै म हाँस्ने दिवानी बनायो ।१।

झरेको छ झर्ना हुँदै नागवेली,
पहाडी पखेरा सुसेल्दै रसायो ।
छ रारा र फेवा खुदै शान हाम्रो,
स्वदेशी जवानी खुली मुस्कुरायो ।२।

लिएको हजारौँ सुगन्धी छ हावा,
खुशी लाख छर्ने गुराँसे मुना यो ।
छ मेची र काली लुकेको नसामा,
जहाँ बग्छ कोशी त्यहीँ प्राण मेरो ।३।

छ चुड्का र ख्याली बिनायो र मादल,
सबै साथ खेल्छौँ नतेरो न मेरो ।
छ प्यारो धरा यो उमा जानकीको,
यसैमाझ रम्ने कला पारखीको ।४।

महात्मा कयौँले सिँगारे र देश,
बने वीरताको नमूना अशेष ।
दिए त्याग गर्दै धरा यो अखण्ड,
रहोस् धाम मेरो युगौँ यो अनन्त ।५।

छन्द: भुजङ्गप्रयात

वि.सं.२०७७ माघ १० शनिवार ०८:३४ मा प्रकाशित

साहित्यकार अधिकारीको ’रचना कुसुम’ विमोचन

साहित्यकार अधिकारीको ’रचना कुसुम’ विमोचन

घोराही, दाङ । राप्ती साहित्य परिषद् जिल्ला शाखा, दाङको आयोजनामा...

चारु

चारु

कल्पना मरासिनी भूमिकास्थान,अर्घाखाँची हाल : ललितपुर हिमाल हाँस्दा मोतीका दाना...

सुसेली : प्रकृति

सुसेली : प्रकृति

बिपी लामिछाने दमक, झापा १. राखौं भरेर प्रकृतिको मायामा रक्षा...

झिल्का कविता

झिल्का कविता

स्व. एवाइ प्रभात सहिदभूमि, धनकुटा १. देशको माया छोडेर विदेशीको...

गजल

गजल

राजेन्द्रकुमार वज्राचार्य कोटेश्वर , काठमाडौँ पीडा भयो मान्दा प्रथा, यस्तै...

गजल

गजल

विदुर अधिकारी,चितवन गाउँबाट नै आइयो सहर किन्तु मतलबी देखियो सहर...