हामी सबैकाे संसारन्यूज

नरेश कटुवाल, सोनादा, दार्जिलिङ

हिउँदोको उरन्ठिलो यातनासंग
युद्धबन्दी भएर उभिएका बोटहरूमा,
जसो तसो म फूल फूलाउछु
तिमीलाई त्यो फूल मनपर्दैन ।

किरिङमिरिङ कोरिएको
अफ्ठ्यारो जीवनको बाटोहरुमा
धरखरिन्दै जब हिड्छ पाइलाहरू
तिमीलाई मेरो हिंडाई मनपर्दैन ।

घामको स्पर्शले हिमाल फूलेपछि
हातहरूले हरियै हाँसेपछि
चराहरूले पिरति गाँसेपछि
जब म खिच्छु त्यसको तस्बिर
तिमीलाई त्यो दृश्य मनपर्दैन ।

अक्षरका बाँसहरूमा
शब्दका चोयाहरू काटेर
जब म बुन्छु कविताको थुन्चे
तिमीलाई मेरो हस्ताक्षर मनपर्दैन ।

आँखाका औंलाहरूले छोएर
मनले चोबेर रंगहरू
उतार्छु जब म गाउँको चित्र
तिमीलाई त्यो रंग मनपर्दैन ।

आस्थाका देवरालीहरूमा
जब चढाउँछु बिन्तिको फूल
र ढोग्छु भक्तिको शीर
तिमीलाई ती देवता मनपर्दैन ।

रूखको हाँगाबाट
पहेलै भएर झरिपठाएका पातहरू
खोलाको भँगालोबाट एक्लै विछोडिएका अभागी पतिङ्गरहरू,
घरको संघारबाट हेलाले हुत्याईएका कसिङ्गरहरू
जब समेट्न खोज्छु हत्केलाले
तिमीलाई मेरो काम मनपर्दैन ।

अरू थुप्रै थुप्रै मन नपर्नेहरू बिच
निर्दोष फूलेका फूलहरू
निश्चल हाँसेका हिमालहरू
निष्कलङ्क पोखिएका रंगहरू
निष्पाप कुँदिएका अक्षरहरू
निष्काम चलेका हातहरू
निष्पक्ष उभिएका देवताहरू
तिमीलाई मेरो केहि मन नपर्नु भनेको त
केवल, बस् केवल बहाना न हो
खासमा तिमीलाई केहि मन नपर्नु भनेको त
तिमीलाई म नै मन नपर्नु न हो ।
हो ! तिमीलाई म नै मन नपर्नु न हो ।