डा. हरिकुमार श्रेष्ठ ‘शिखर’ नगार्जुन–१०, स्युचाटार, काठमाडौँ कात्तिक ०२, २०८२
वि.सं.२०८२ कात्तिक ३ सोमवार
1.9K
shares
उ शीत बटुल्न उड्यो
बिहानझिसमिसेमै
चरासँगै आकाश छुँदै
क्षितिजपारिपारि
सपनाको देश ।
तर छैन सहज
आगो उम्रने देशमा
तातो राप रज्वालानिल्दै
मरुभूमिको बालुवा केलाएर
शीत बटुल्न ।
उ फर्कँदा
विशालआकाशका
जूनताराहरू
सारङ्गी रेट्दा रेट्दै थाकेर
अस्ताइसकेछन्
औंसी रात बोकेर ।
अनि उ
निस्सासिँदै शून्यतामा
औंसी रातको सन्नाटामा
खोज्दैछ
आशाकादर्बिला सहाराहरू
पूर्णिमाकाजूनताराहरू ।
वि.सं.२०८२ कात्तिक ३ सोमवार १३:११ मा प्रकाशित
लक्ष्मी दास शर्मा टासिछोलिङ,साम्ची,भुटान जगत्मा उच्च मान आमा तिमी हौ...
जेवी जिज्ञासु नेचासल्यान - २, सोलुखुम्बु रातजस्तै कालो बिहानी छ...
विश्र्वनाथ ढुङ्गेल " नून वाजे ",भक्तपुर कसरी भिराैँ मैले गुन...
वसन्त अनुभव,वसन्तविहार, घोराही, दाङ १. जस्तो रोप्दछौँ उस्तै हामीले यस...
शर्मिला तिमल्सिना, गजुरी , धादिङ हात फिँजाई भन्नु छ केही...
कृष्णप्रसाद गौतम,इटहरी बाग पसेथेँ मन बहलायो फूल चुमेथेँ मन बहलायो...
