back
CTIZAN AD

लघुकथाः रक्तबीज

वि.सं.२०८२ कात्तिक २९ शनिवार

2.8K 

shares

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’
मध्यपुर ठिमी, भक्तपुर

शान्तीको भ्रम चिर्दै सहर फेरि जुर्मुरायो ।

जलिरहेका टायर, कालो धुवाँले ढाकेको आकाश, आकास मात्र हैन, मनका डर र त्रासलाई पनि ढाकेको । सडकमा उग्रता र त्रास, कतिपय समूह हिंसाको आगोमा बलेका, कतिपय छायाँझैँ कोठामा बन्दी ।

गाली नयाँ, नारा नयाँ, हिंसा नयाँ तर बीउ, एउटै र पुरानो ।

म भीडभित्र हेर्दै थिएँ– विस्मित, व्यथित र निरुपाय भइ । त्यसैबीच भीडको कोलाहल चिर्दै एक वृद्धको आवाज गुन्जियो–

“फेरि रक्तबीजहरूको जन्म भएछ।”

वि.सं.२०८२ कात्तिक २९ शनिवार ०५:४२ मा प्रकाशित

फोनको घण्टी

फोनको घण्टी

बस्, अहिले त एउटा घरको कोठामा बैश सकिएका श्रीमान् र...

चारु

चारु

सीता शर्मा पन्थी, वीरगन्ज पर्सा चाँडोचाँडो रिसाउने छ ,निकै तिम्रो...

गजल

गजल

बिमला चन्द सानू बैतडी हाल : काठमाडौं बद्लिन्छ रूप रेखा...

गजल

गजल

एलपी पराजुली, काठमाडौँ मुस्कान तिम्रो गजब छ नानी बन्दै दिवानी...

गजल

गजल

रमा खतिवडा मैनशिखा, पोखरा  पिरोल्दै छ दिलभित्रको खतले म घायल...

सुसेली

सुसेली

सारिका बलामी ग्रीनहिल स्कुल दक्षिणकाली कक्षा ६ बन सुतली मेरी...