हामी सबैकाे संसारन्यूज

अदृष्य बनेर
हावाको झोक्कासंगै
मृत्यु बोकेर ऊ
किन आउँछ ?
घरिघरि
जलाउन मान्छेका सपनाहरु ।

त्रास र आतङ्कको
भुमरीमा कुँडुलो पारेर
बेहिसाव निमोठेर
मान्छेका ईच्छाहरु
उसको नामबाटै
उसको स्पर्शको
पहिलो झड्काबाटै
प्रताडित बनेर
मान्छेका रहरहरु जल्छन्
नदी किनाराका घाटहरुमा ।

लथालिङ्ग हुन्छन्
त्यत्तिखेर ईच्छाहरु
जतिखेर
हारेको हुन्छ आफू भित्रको
मान्छेसंग
मान्छेले ।

अनभिज्ञ छ ऊ
कति डसिरहने हो अभावले
बेखवर छ ऊ
कतिखेर सिकार बनाउँने हो रोगले
र बदल्ने हो
यो सुन्दर सृष्टिलाई अभिशापमा ।

जब आफ्नै
ममताको आलिङ्गनबाट
खोसिन्छ
एउटा कोमल हृदय
र अनि लुटेर लान्छ उसले
सधैंका लागि ।

न जात छ उसको
न धर्म छ
नौलो नामधारी
दुश्मनी मोल्न आएको ऊ
कतिलाई सिध्याउँछ
कतिलाई अधुरो बनाएर जान्छ ।

गाहृो त नदीहरुलाई पनि हुन्छ
लास बोकेर बग्न
प्रकृतिकै सृष्टि हो नदी
अरुलाई जस्तै बोझ
उसलाई पनि हुन्छ
खरानी बगाउँदै बगेपछि
गति हराउँछ नदीको
बदलिन्छ रुप पनि ।
त्यसैले
दुश्मन बनेर नआएको राम्रो
मेरो गाउँ
र मेरो देशमा ऊ ।