back
CTIZAN AD

लघुकथा : सहयायी

वि.सं.२०८१ माघ १२ शनिवार

2.4K 

shares

मनीषकुमार शर्मा ‘समित’,मध्यपुर ठिमी, भक्तपुर

बुढा भएका वरपीपल सँगै बसेर उनले चारैतिर नजर दौडाए । आसपास कोही थिएनन् । केही क्षणको थकान मेटाइ पछि थर्थराउँदो हातले लौरो समाए उठेर हिँड्न लागे । दुई पाइला सारेपछि फेरि टक्क अडिए र आफ्नो छायाँलाई एकोहोरो हेरर मुस्कुराउँदै प्रश्न गरे–

“सधैँ कति हिड्छस् मसँग ?”

छायाँले पनि हाँस्दै जवाफ दियो– “तँसँग हिड्ने अरूको नै छ र?”

वि.सं.२०८१ माघ १२ शनिवार ०५:३६ मा प्रकाशित

चारु

चारु

भगवती दवाडी, झापा मनभित्र उज्यालो रोप नपाल अब डर सत्यको...

सुसेली

सुसेली

अमृता रामदाम, भरतपुर २, चितवन समय घाती आयु पनि नपुग्दै...

कविता : ढाँटै राजा हुने गर्छ मेरो जाति समाजमा

कविता : ढाँटै राजा हुने गर्छ मेरो जाति समाजमा

कनकधारा स्वामी स्वदेशानन्द गुवाहाटी,असम ढाँटेकै मात्र पत्यायो मेरो जाति समाजले,...

असार १५ विशेष झिल्का कविता

असार १५ विशेष झिल्का कविता

ईश्वर साउँद(भिक्षु) रामाराेशन गापा ६ अछाम सदूरपश्चिम प्रदेश १ असारै...

कविता : पीडाका अगुल्टाहरू

कविता : पीडाका अगुल्टाहरू

भुवन शिवाकोटी “चौघरे”, काठमाडौँ बन्दुक बोकाएर लगेका मेरा बा फर्किएनन्...

गजल

गजल

अनुराग अरुण, लुभु , ललितपुर तिमी याद आयौ भने के...