Sansar News
वि.सं.२०८२ जेठ १७ शनिवार
1.5K
shares
मन्दा पौडेल, काठमाडौं
नफक्रिँदै ओइलिएर,कोपिलामै झरेँ भने
घाइते होलान् बा र आमा अकालमै मरेँ भने
लेखी छोड्छु,यौटा पत्र पुर्याइदिनु ए हुलाकी
नासो हेरी माफी दिनू,गलत यात्रा भरेँ भने
उपेक्षाको फुल्दैन फूल,सक्छौ हेरेर बस्नू
फेरि भेट होला नि पक्कै,यो भड्खालो तरेँ भने
पारि हेर्दा अनकन्टार वन,वारि तारे भिर
के चाहिँ रोजूँ विकल्पमा,दोसाँधमा परेँ भने
फुटालेर नयनी दह, ऐया ! भन्दै आत्मा रोला
आफ्नै आलो घाउमा पुनः नुनचुक छरेँ भने
वि.सं.२०८२ जेठ १७ शनिवार ०७:५५ मा प्रकाशित
काठमाडौँ । कविताको लघुतम रूप हाइकु र सेन्यु नेपाली साहित्यमा...
दिपक पनेरु, ईश्वरपुर ४, सर्लाही, सागरनाथ भन्थ्यौ छोड्छु जिद्दीपन त्यो...
सुशील आचार्य तारकेश्र्वर ५ , काठमाडौँ १ जिन्दगी कस्तो सधैं...
सुधिर थापा, कुपण्डोल, ललितपुर खुसी बन्दै झुम्याै कस्तो तिमी मेरै...
बीके मुखिया,वाङदे, दार्जिलिङ,भारत प्यारमा वाचा गऱ्यौ सब बहानाझैँ भयो प्रेम...
धनसिंह गिरि,दाङ जुन मनुज छन् काव्य रच्ने कल्पनामा छन् खुसी...
