हामी सबैकाे संसारन्यूज

पुरै मस्तिष्कले एक फन्को लगाएर
उब्जिएको हो
सानै किन नहोस्
मेरो पनि त्यो बिचार

तर्क बितर्कले कोपिएर
कानका जोर्निबाट निक्लिएको
नुनिलो पानी
घटक्क निलेपछि
खोज्न थालेकी हुँ
मैले पनि कलम

किलकिले कपाउँदै
विस्फोट भएपछि बिचार
डोबेकी हुँ
सादा पानामा कलम
र जोड्न सिकेकी हुँ
मैलें पनि सावाँ अक्षरहरु

अक्षरहरुमा कतै भेटिन
शब्दहरू आफैंमा भेटिन
जब सार्वजनिक हुन फैलियो आवाज,
एक्कासि देखियो भिन्नता

एकजोर मान्छेलाई गरिएको संवोधनमा भनियो

कवि द्वारा कविता वाचन
कवयीत्रीद्वारा कविता वाचन

तपाईहरुले सुन्नु भयो कि भएन
ख्याल गर्नु भयो कि भएन ?

कानबाट छिरेको त्यो आवाज
मस्तिष्क झन्झनाउने गरि मेरा अंगअंगमा छोयो
र कोप्यो अदृश्य रूपमा

यो सभ्यता !
हिजो देखि आजसम्म
नमिठो अनुभूतिमा
म स्वीकार गरिरहेकी छु
ए भाषा !
अब तिमी विभेद रहित
बोल्नु पर्छ
म आफू पनि कवि नामको संवोधन चाहान्छु !
कवि र कवितामा खोइ
म त भिन्नता देख्दिनँ ।