हामी सबैकाे संसारन्यूज

सानू शर्मा, वाफल, काठमाडौं

१.
आपतमा पनि खल्ती भर्न जान्नेको देशमा छु म
जनतालाई मुठ्ठीको माखा ठान्नेको देशमा छु म
कालोलाई सेतो भनी नभन्नु होला हजुर
हो मा हो मिलाउदै सेतो नै मान्नेको देशमा छु म।

२.
मन कति बेला हाँस्छ कति बेला रुन्छ थाहा हुन्न
यो जिन्दगीमा कहाँ कति बेला के हुन्छ थाहा हुन्न
पन्चतत्वले बनेको शरीर न हो हजुर हाम्रो
कति बेला कुन मोडमा मृत्युले छुन्छ थाहा हुन्न ।

३.
सबैको मनमा बस्नु कसैको खुसी नहर्नु तिमीले
बैँस र सम्पतिमा कहिल्यै घमन्ड नगर्नु तिमीले
हृदयमा प्रेम भरियोस् श्रद्बाले शिर झुकोस् सधैँ
दुइदिने चोलामा सत्य अँगाली अघि सर्नु तिमीले ।

४.
सदा मुस्कुराएर जिन्दगीको दीप बाल्ने गरौँ
अन्धकार हटाई ज्ञानको उज्यालो तिर सरौँ
धेरै स्वार्थी भएका छन् आजकालका मान्छेहरू
त्यसैले कसैको भर नपरी सकेको दुःख आफै गरौं ।

५.
सर्पहरूमा विष र मान्छेहरुमा इख हुनुपर्छ भन्छन्
बैगुनीलाई गुन लगाई उसको मन छुनुपर्छ भन्छन्
हे भगवान!के गरुँ गाई गधा बराबर देख्ने सोझी म
मनको पीडा मन मिल्नेसंग पोखी धुनुपर्छ भन्छन् ।

६.
धन हुनेलाई हुन्छ धनकै खात माथी खात
धन नहुनेले खानु पर्छ लात माथी लात
पैसाले नै रहेछ मान्छेलाई ठूलो सानो बनाउने
दुःखी गरीबलाई नै लगाउछन् बात माथी बात।

७.
कोही मै हु भनी अहम् बोकी गर्छन टक्कर
रिस डाहा,घमन्ड गर्छन् अनि खान्छन् ठक्कर
मर्ने चोला हाम्रो भनि थाहा नहुने मान्छेहरू
आफै मात्रै बुद्बिमानी ठानी चलाउँछ्न चक्कर ।।